Marcin I (II) "Młodszy" Guilhemid-Sunifred z Urgel (urodzony 25 lipca 1374 roku, zmarl w Kagliari 25 lipca 1409 roku) herb

Syn Marcina II (I) Guilhemid-Sunifred z Urgel króla Aragonii, Sycylii i Marii Lopez de Luna, córki Lope, seniora de Luna.

Wicekról Walencji w 1399 roku. III hrabia de Luna, senior de Bragança i Ejérica od 1407 roku do 25 lipca 1409 roku. Król Sycylii od 1392 roku (fatycznie od 25 maja 1401 roku) do 25 lipca 1409 roku.

24 czerwca 1389 roku (per procura), w lutym 1392 roku (pro futuro) w Barcelonie poślubił Marię I Guilhemid-Sunifred z Urgel (urodzona w Paterno 2 sierpnia 1363 roku, zmarła w Lentini 25 maja 1401 roku) królową Sycylii, księżną Aten i Neopatras, córkę Fryderyka III Guilhemid-Sunifred z Urgel, króla Sycylii, księcia Aten, Neopatras i Konstancji Guilhemid-Sunifred z Urgel, córki Piotra IV "Ceremonialnego" Guilhemid-Sunifred z Urgel, króla Aragonii. 21 maja 1402 roku w Catanii poślubił (per procura), 26 grudnia 1402 roku (pro futuro) Blankę I Robertyng-Capet-d'Évreux (urodzona w 1391 roku, zmarła w Nieva 1 kwietnia 1442 roku) królową Nawarry, córkę Karola III Robertyng-Capet-d'Évreux króla Nawarry i Eleonory Kastylijskiej.

W Barcelonie w 1392 poślubił Marię, królową Sycylii, córka Fryderyka III i Konstancji Aragońskiej, po uzyskaniu dyspensy papieża Klemensa VII ze wzgledu na bliskie więzy krwi, byli kuzynami.

Marcin po slubie natychmiast przyjął tytuł króla, i udał sie wraz z świeżo poślubioną żoną na Sycylię. Oboje wylądowali w Trapani 25 marca 1392 roku. Sycylia stała się ofiarą największych zaburzeń, która była rozdzierana wewnetrznie przez kilka zwalczających sie frakcji panów sycylijskich.

Marcin pojawić się na czele armii w Palermo, czyniąc hrabiego de Clermont, Andrea Chiaramonte swoim namiestnikiem z tytułem wicekróla. Sycylijczycy, zmęczeni bratobójczymi walkami otwierli bramy miasta. Hrabia de Clermont głosił amnestię po objęciu władzy. Marcin i Maria zostali koronowani w Palermo w maju 1392 roku.

Za sprawą Bernardo Cabrera, aragońskiego szlachcica i ulubieńca króla, hrabia de Clermont został oskarżony o spisek przeciw królowi i uwięziony, a nastepnie skazany na śmierć i stracony w dniu 1 czerwca 1392 roku wspolnie z jego wspólnikami. Jego majątek został skonfiskowany,a hrabstwo de Modica 20 czerwca 1392 roku przekazane Bernardo Cabrera, który również otrzymał urząd wielkiego admirała.

Po straceniu hrabiego de Clermont w Palermo rozgorzały zamieszek wśród baronów, że król musi schronić się w Katanii. Bunt rozszerza sie na całą Sycylie, i to szybko iż Marcina, musiał i z K?atanii, uciekać do Messina a nastęnie do Syracuz. W tym też czasie na Sycylie najechali Hafsydzccy korsarze. W czerwcu 1393 roku, biskup Syracuz, za radą arcybiskupów Palermo i Monreale, w Palermitans podpisał układ pokojowy, na mocy którego zawieszenie broni miało trwać do 1399 roku, i obowiązywać na inne miasta.

W dniu 25 maja 1402 roku, zmarła królowa Maria I. Marcin podjął walkę o utrzymanie władzy na Sycylii i ustanowienie swego dziedzica. W następnym roku poślubił Blanche Nawarską, córka króla Karola III. W tym też czasie Sardynia zbuntował się przeciwko królowi Aragonii Martin "Staremu", i "Młody" Marcin został dowódcą wyprawy na przywrócenie porządu. 30 czerwca 1409 roku odniósł wielkie zwycięstwo nad rebeliantami, dowodzonymi przez Wilhelma II, wicehrabia z Narbonne. Wkrótce potem zachorował i zmarł na malarię w Cagliari, gdzie jest pochowany w Katedrze Mariackiej.

Zmarł bez legelnego potomka, zdolnego do objecia władzy królewskiej. Jedynie miał dwoje nieślubnych dzieci:

syna Fryderyka, legitymowanego przez papieża Benedykta XIII i otrutego 29 maja 1428 roku na zamku w Branzat w Aragonii,

i córkę, Yolande, która poślubiła de Guzman.

Jedyny syn z legalnego małżeństwa z królową Marią I, również o imieniu Frederick, zmarła jakiś czas przed śmiercią matki w 1402 roku.

Po śmierci Marcina I, jego ojciec król Aragonii od 1395 roku, objął Królestwo Sycylii w swoje panowanie, a regencję nad Sycylią powierzył swojej drugiej żonie królowej Blanche z Nawarry.


MARTÍN de Aragón tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Martin Ier de Sicile w "Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk