Christina Wettin (urodzona w Torgau, 25 grudnia 1461 roku, zmała w Odense, 8 grudnia 1521 roku) herb

Córka Ernesta Wettina, księcia-elektora Saksonii i Elżbiety Wittelsbach, córki Albrechta III "Pobożnego" Wittelsbacha, księcia Bawarii na Monachium.

Królewski szeryf w hrabstwach Tranekar, Nasbyhoved, Koldinghus i Ribe w Danii od 1481 roku do 1521 roku. Regentka Szwecji od 1500 roku do 1501 roku.

W Kopenhadze, 6 września 1478 roku poślubiła Jana (Hansa) I Kristiansson Oldenbourga (urodzony w Aalborg, 2 lutego 1455 roku, zmarł w Aalborg, 20 lutego 1513 roku), księcia Holsztynu, księcia Szlezwika, króla Danii, króla Norwegii, króla Szwedów, króla Gotów, księcia Finlandii.

Krystyna była najstarszą córką księcia Saksonii Ernesta.

W Kopenhadze, w 1478 roku wyszła za mąż za Jana, następcę tronu Danii, późniejszego króla Jana Oldenburga, trzeciego syna Chrystiana I, króla Danii i Norwegii. Małżonkowie zostali koronowani w 1483 roku w katedrze kopenhaskiej. Jako królowa Szwecji Krystyna została koronowana w 1499 roku w katedrze w Sztokholmie. W latach 1500-1502 sprawowała rządy w Szwecji podczas nieobecności męża.

Krystyna była gorliwą katoliczką, zabiegała o większą dyscyplinę w duńskich klasztorach. Sama była fundatorką dwóch klasztorów klarysek i wspierała jałmużnami potrzebujących. Interesowała się również bractwami różańcowymi. Ufundowała kosztowny ołtarz znajdujący się obecnie w katedrze św. Kanuta w Odense, w którym jest sportretowana wraz z mężem i najbliższą rodziną.

Krystyna przebywała wielokrotnie w Szwecji, a w 1501 roku, kiedy w kraju wybuchło powstanie antyduńskie, przez 9 miesięcy kierowała obroną zamku sztokholmskiego, podczas gdy jej mąż udał się do Danii po posiłki. Król Jan powrócił do Sztokholmu w 3 dni po kapitulacji zamku.

Królowa była więziona w Szwecji jako zakładniczka do października 1503 roku. Bardzo tęskniła za domem i swoim najmłodszym synem, mniej za mężem, który żył z kochanką. Jakkolwiek królowa pozostała lojalna wobec króla do końca swego życia, to jednak z powodu pozamałżeńskich przygód króla pożycie małżonków nigdy nie było bliskie, ani naznaczone uczuciem. Po uwolnieniu Krystyna udała się na pielgrzymkę dziękczynną do Brandenburgii, podczas której miała okazję spotkać się ze swoją córką Elżbietą wydaną za elektora Joachima.

Po śmierci męża, w 1513 roku, zamieszkała w swoim majątku w Nasbyhoved koło Odense, sprawując nadzór nad lokalną administracją. Pochowana została obok męża w kościele franciszkanów w Odense. W 1805 roku, podczas rozbiórki kościoła, groby królewskie zostały przeniesione do katedry św. Kanuta w Odense, gdzie znajdują się do dzisiaj.

Ze związku z Janem miała:

Jan (zmarł w niemowlęctwie),

Ernest (zmarł w niemowlęctwie),

Chrystian II Oldenburg (urodzony 1 lipca 1481 roku, zm. 25 stycznia 1559 roku), król Danii, Norwegii i Szwecji,

Elżbieta (urodzona 24 czerwca 1485 roku, zmarła 10 czerwca 1555 roku), żona Joachima I "Nestora", księcia-elektora brandenburskiego,

Franciszek (urodzony w 1497 roku, zmarła w 1511 roku),

prawdopodobnie Jakub urodzony (około 1484 roku, zmarł około 1566 roku),

prawdopodobnie Jan (urodzony około 1479 roku, zmarł w 1480 roku).


Żródła:

Krystyna saska w "Wikipedia"


Krystyna Saksońska "Kobiety w polityce"