Chrystian I Oldenburg (urodzony w Oldenburgu w lutym 1426 roku, zmarł w Kopenhadze 21 maja 1481 roku) herb

Syn Dietricha z Oldenburga (Theoderic Oldenburg), hrabia Delmenhorst, Oldenburga i Helvigi of Schauenburg, księżnej Schleswig i hrabiny Holstein, córki Gerharda VI hrabiego Holstein-Rendsburg i Elżbiety Welf Brunświckiej.

Król Danii jako Chrystian I 28 września 1448 roku do 21 maja 1481 roku, król Norwegii jako Chrystian I do 2 sierpnia 1450 roku do 21 maja 1481 roku, króla Szwecji jako Chrystian I od 23 lipca 1457 roku do 23 lipca 1464 roku, hrabia Oldenburga jako Chrystian VI od 14 lutego 1440 roku do 28 września 1448 roku, hrabia Holsztynu jako Chrystian I od 4 grudnia 1559 roku do 1474 roku, hrabia Szlezwiku jako Chrystian I od 4 grudnia 1459 roku do 21 maja 1481 roku, książę Holsteinu jako Chrystian I od 1474 roku do 21 maja 1481 roku.

28 października 1448 roku poślubił Dorotę Hohenzollern (urodzona w 1430 roku, zmarła w Kalundborgu 10 listopada 1495 roku), córkę Jana III "Alchemika" Hohenzollerna margrabiego brandenburskiego na Kulumbach i Barbary Wettin, córki Rudolfa III Wettina księcia saskiego na Wittenberdze.

Założyciel dynastii Oldenburgów oraz na prawach Unii kalmarskiej.

Panowanie Chrystiana rozpoczęło się problemami z uznaniem go za króla w Norwegii. Szwecja natomiast zerwała Unię kalmarską a na tron wstąpił tam Karol VIII Knutsson Bonde. Jednym z pierwszych posunięć Karola było zażądanie od Chrystiana oddania Gotlandii, kolejnym, w 1449 roku, ogłoszenie się królem Norwegii, choć formalnie miał nim być Chrystian. Na spotkaniu królów w Halmstad doszło do porozumienia: w zamian za koronę Norwegii Chrystian uznał prawa Karola do Szwecji. Wkrótce jednak Karol wypowiedział Danii wojnę i zaatakował Skanię. Przeciągające się pięć lat potyczki skończyły się w 1457 roku klęską Karola; wtedy również na tronie Szwecji zasiadł Chrystian. Karol zbiegł do Gdańska.

W latach 1459-1460 Chrystian przyłączył do królestwa południową Jutlandię, został władcą Szlezwiku i Holsztyna (z zastrzeżeniem wymuszonym przez holsztyńskich możnych, że obie te krainy nie zostaną nigdy rozdzielone; drugim warunkiem było coroczne zwoływanie rady holsztyńskich i szlezwickich możnych). Sprawa przejęcia części Jutlandii, Holsztynu i Szlezwiku wymagała nakładów na wojny z innymi chętnymi na te tereny. Wojny te były finansowane podatkami nałożonymi w Skanii. Doprowadziło to do buntu, z którego skorzystał Karol Bonde, który powrócił i ponownie koronował się na króla Szwecji.

Po śmierci Karola, w 1470 roku, Chrystian próbował ponownie przejąć Szwecję. Poniósł jednak druzgocącą klęskę w bitwie pod Brunkeberg 10 października 1471 roku.


Żródła:

Chrystian I w "Wikipedii"