Chrystian I Oldenburg (urodzony w Oldenburgu w lutym 1426 roku, zmarł w Kopenhadze 21 maja 1481 roku) herb

Syn Dietricha z Oldenburga (Theoderic Oldenburg), hrabia Delmenhorst, Oldenburga i Helvigi of Schauenburg, księżnej Schleswig i hrabiny Holstein, córki Gerharda VI hrabiego Holstein-Rendsburg i Elżbiety Welf Brunświckiej.

Król Danii 28 września 1448 roku do 21 maja 1481 roku, król Norwegii do 2 sierpnia 1450 roku do 21 maja 1481 roku i Szwecji od 23 lipca 1457 roku do 23 lipca 1464 roku jako Chrystian I, hrabia Oldenburga od 14 lutego 1440 roku do 28 września 1448 roku jako Chrystian VI, hrabia Holsteinu od 4 grudnia 1559 roku do 1474 roku jako Chrystian I, hrabia Szlezwiku od 4 grudnia 1459 roku do 21 maja 1481 roku jako Chrystian I, książę Holsteinu od 1474 roku do 21 maja 1481 roku jako Chrystian I.

28 października 1448 roku poślubił Dorotę Hohenzollern (urodzona w 1430 roku, zmarła w Kalundborgu 10 listopada 1495 roku), córkę Jana III "Alchemika" Hohenzollerna margrabiego brandenburskiego na Kulumbach i Barbary Wettin, córki Rudolfa III Wettina księcia saskiego na Wittenberdze.

Założyciel dynastii Oldenburgów oraz na prawach Unii kalmarskiej.

Panowanie Chrystiana rozpoczęło się problemami z uznaniem go za króla w Norwegii. Szwecja natomiast zerwała Unię kalmarską a na tron wstąpił tam Karol VIII Knutsson Bonde. Jednym z pierwszych posunięć Karola było zażądanie od Chrystiana oddania Gotlandii, kolejnym, w 1449 roku, ogłoszenie się królem Norwegii, choć formalnie miał nim być Chrystian. Na spotkaniu królów w Halmstad doszło do porozumienia: w zamian za koronę Norwegii Chrystian uznał prawa Karola do Szwecji. Wkrótce jednak Karol wypowiedział Danii wojnę i zaatakował Skanię. Przeciągające się pięć lat potyczki skończyły się w 1457 roku klęską Karola; wtedy również na tronie Szwecji zasiadł Chrystian. Karol zbiegł do Gdańska.

W latach 1459-1460 Chrystian przyłączył do królestwa południową Jutlandię, został władcą Szlezwiku i Holsztyna (z zastrzeżeniem wymuszonym przez holsztyńskich możnych, że obie te krainy nie zostaną nigdy rozdzielone; drugim warunkiem było coroczne zwoływanie rady holsztyńskich i szlezwickich możnych). Sprawa przejęcia części Jutlandii, Holsztynu i Szlezwiku wymagała nakładów na wojny z innymi chętnymi na te tereny. Wojny te były finansowane podatkami nałożonymi w Skanii. Doprowadziło to do buntu, z którego skorzystał Karol Bonde, który powrócił i ponownie koronował się na króla Szwecji.

Po śmierci Karola, w 1470 roku, Chrystian próbował ponownie przejąć Szwecję. Poniósł jednak druzgocącą klęskę w bitwie pod Brunkeberg 10 października 1471 roku.


Żródła:

Chrystian I w "Wikipedii"