Dorota Hohenzollern (urodzona około 1430 roku, zmarła na zamku w Roskilde, 10 listopada 1495 roku) herb

Najmłodsza córka Jana III "Alchemika" Hohenzollerna, margrabiego brandenburskiego na Kulumbach i Barbary Wettin, córki Rudolfa III Wettina, księcia saskiego na Wittenberdze.

Hrabina Örebro, Närke i Värmland w Szwecji od 5 stycznia 1448 roku do 1452 roku, hrabina Roskilde, Ringsted, Abrahamstrup, Kalundborg, Närke i Värmland i Lolland-Falster, księżna Szlezwika-Holsztynu od 28 października 1448 roku do 1490 roku, regentka Danii, Norwegii i Oldenburga od 21 maja 1481 roku do 1490 roku.

12 września 1445 na zamku w Kopenhadze poślubiła Krzysztofa III Wittelsbach (urodzony w Neumarkt, 26 lutego 1416 roku, zmarł w Helsinborgu, 5 lub 6 stycznia 1448 roku), króla Danii, Szwecji i Norwegii, księcia Palatynatu Neumarkt. 28 października 1449 w kościele Panny Marii w Kopenhadze poślubiła Chrystian I Oldenburg (urodzony w Oldenburgu, w lutym 1426 roku, zmarł w Kopenhadze, 21 maja 1481 roku), król Danii, Norwegii i Szwecji, księcia Oldenburga.

W 1445 roku w Kopenhadze, wyszła za mąż za króla Danii, Norwegii i Szwecji oraz księcia Szlezwika-Holsztynu Krzysztofa III Bawarskiego z dynastii z Palatynatu. Po zaślubinach została 14 września 1445 roku w kościele Panny Marii (obecnej katedrze) w Kopenhadze Dorota została ukoronowana na królową małżonkę Danii, Szwecji i Norwegii. Po jego śmierci, w 1448 roku, z którym nie miała dzieci, nadano jej tytuł "posiadaczki królewskiego autorytetu". Kontrasygnowała i autoryzowała decyzje Rady Państwa, która rządziła w czasie bezkrólewia. Zaledwie rok po śmierci jej pierwszego męża, królowa 28 października 1449 w kościele Panny Marii w Kopenhadze poślubiła króla Danii, Chrystiana I z dynastii oldenburskiej, następnym władcą tych trzech królestw i hrabią Oldenburga. Małżeństwo to zostało zawarte z powodów ekonomicznych (Duńczycy obawiali się, że będą musieli królowej zapłacić wysokie odszkodowanie za majątek pozostawiony w Danii w przypadku małżeństwa z polskim królem Kazimierzem Jagiellończykiem, które było jej proponowane). Dochowali się piątki dzieci, od których wywiodła się cała późniejsza dynastia Oldenburgów.

W dniu 29 czerwca 1457 w katedrze uppsalskiej została powtórnie koronowana na szwedzką królową małżonkę. W przeciwieństwie do swojego drugiego męża cechowała ją silna wola i liczne talenty, w szczególności ekonomiczne, ale również polityczne: królowej często podczas nieobecności króla powierzano regencję. Dwukrotnie udawała się na pielgrzymki do Rzymu: w 1475 roku i ponownie w 1488 roku. Podczas jej wizyty w Watykanie w 1488 roku mistrz ceremonii papieskich zauważył, że królowa mimo iż nie zachowywała się kurtuazyjnie i uniżenie wobec papieża, to i tak osiągnęła wszystko po co przyjechała (poparcie papieża przeciw Szwedom w sprawie odszkodowania za utracone majątki królowej po detronizacji jej męża w Szwecji).

Często rządziła jako regentka w imieniu drugiego męża w czasie jego licznych wypraw wojennych. W posagu, po drugim zamążpójściu, dostała hrabstwa Roskilde, Ringsted, Abrahamstrup, Kalundborg, Närke i Värmland oraz dużą część hrabstwa Lolland-Falster i księstwa Szlezwika-Holsztynu. Miały być one jej zabezpieczeniem w okresie wdowieństwa. Założyła klasztor w Koge i dwa razy pielgrzymowała do Rzymu: w 1475 roku i ponownie w 1488 roku.

Była bardzo oszczędna, prawie skąpa: jej dwie wyprawy do Rzymu kosztowały tak mało, że było to żenujące dla osoby jej stanu. Była osobą bardzo pobożną. Przed samą śmiercią swojego drugiego męża zorganizowała spłatę olbrzymiego zadłużenia królewskiego. Miesiąc przed swą śmiercią, w 1481 roku, król Chrystian przekazał jej całe księstwo Szlezwik-Holsztyn. W latach 1481-1490 rządziła tam w imieniu syna Fryderyka, późniejszego króla Danii, Szwecji i Norwegii Fryderyka I. Zapamiętano ją jako energiczną i mądrą władczynię. Po śmierci Chrystiana I osiadła w Kalundborgu.

Ze swoim drugim mężem, Chrystianem I, miała:

Olaf (urodzony w 1450 roku, zmarł w dzieciństwie),

Kanut (urodzony w 1451 roku, zmarł w 1455 roku),

Jan II (urodzony 2 lutego 1455 roku, zmarł 20 lutego 1513 roku), król Danii, Norwegii i Szwecji, po nim potomstwo,

Małgorzata (urodzona 23 czerwca 1456 roku, zmarła przed 14 lipca 1486 roku), żona Jakuba III Stuarta (urodzony 10 lipca 1451 roku, zmarł 11 czerwca 1488 roku), króla Szkocji,

Fryderyk (urodzony 3 września 1471 roku, zmarł 10 kwietnia 1533 roku), król Danii i Norwegii, po nim potomstwo.

Królowa Dorota 10 listopada 1495 na zamku w Roskilde i została pochowana u boku drugiego męża w kaplicy jego imienia w katedrze w Roskilde, stanowiącej nekropolię władców Danii.


Żródła:

Dorota Brandenburska"Kobiety w polityce"


Dorota Brandenburska w "Wikipedii"


"HOHENZOLLERNOWIE XV-XIX w. - ELEKTORZY BRANDENBURSCY"- autor: Przemysław Jaworski - 2018

26-12-2019