Krzysztof III Wittelsbach (urodzony w Neumarkt, 26 lutego 1416 roku, zmarł w Helsinborgu, 5 stycznia 1448 roku) herb
Syn Jana Wittelsbacha, palatyna Neunburga w Górnym Palatynacie i Katarzyny Gryfitównej Pomorskiej, córki Warcisława VII "Pogrobowca" Gryfity, księcia słupskiego i bardzkiego.
Regent Królestwa Danii od 25 lipca 1439 roku do 9 kwietnia 1440 roku. król Danii jako Krzysztof III od 9 kwietnia 1440 roku do 5 stycznia 1448 roku, król Szwecji i książę Finlandii jako Krzysztof I od 13 września 1441 roku do 5 stycznia 1448 roku, król Norwegii i władca Islandii jako Krzysztof I od 1 czerwca 1442 roku do 5 stycznia 1448 roku, książę Palatynatu Neumarkt jako Krzysztof od 14 marca 1443 roku do 5 stycznia 1448 roku.
12 września 1445 na zamku w Kopenhadze poślubił Dorotę Hohenzollern (urodzona około 1430 roku, zmarła na zamku w Roskilde, 10 listopada 1495 roku), córką Jana III "Alchemika" Hohenzollerna, margrabiego brandenburskiego na Kulumbach i Barbary Wettin Saskiej, córki Rudolfa III Wettina, księcia saskiego na Wittenberdze.
Wychował się na dworze cesarza Zygmunta Luksemburskiego, gdyż ojciec Krzysztofa był sojusznikiem cesarza w jego walkach z husytami czeskimi.
Gdy w Danii, Szwecji i Norwegii, krajach unii kalmarskiej, ogólne niezadowolenie z rządów Eryka doprowadziło do jego detronizacji, rada królestwa Danii zwróciła się do Krzysztofa o przyjęcie korony królewskiej i w 1439 roku przybył on do Danii zostając jej gubernatorem. W 1440 roku został koronowany na króla Danii jako Krzysztof III, która (wbrew unii z Halmstad z 1436 roku) dokonała samodzielnego wyboru króla Unii. W tym samym roku został królem Szwecji, a następnie, po pokonaniu oporu ostatnich zwolenników Eryka i zdławieniu powstania w Jutlandii (1441 roku) został w 1443 roku koronowany na króla Norwegii, przyjmując jednocześnie tytuł nordic archrex. W tym samym roku, po śmierci ojca, przejął rządy w Neumarkt w Górnym Palatynacie (Pfalzgraf von Neumarkt in der Oberpfalz).
Objąwszy tron, zdobył zamki w Sundzie pozostające we władaniu Eryka VII w 1440 roku i zdławił powstanie w Jutlandii w 1441 roku. Wkrótce został uznany za króla także w obu pozostałych krajach Unii i w 1433 roku koronowany w Ribe na nordyckiego archirexa.
Kontynuował politykę swego poprzednika, m.in. przekazał księciu holsztyńskiemu Adolfowi VIII, któremu nadał w 1440 roku w lenno Szlezwik w lenno, a w 1441 roku naprawił stosunki z miastami Hanzy zatwierdzając ich wcześniejsze przywileje i uwolnienie od cła w Sundzie. Przywileje dla Kościoła wydane w 1443 roku wiązały się z poszerzeniem praw króla, który wspólnie z biskupami przejmował kontrolę nad klasztorami. Nie powiodło się podwyższenie dziesięciny w Jutlandii i Fionii w 1444 roku.
Władza króla była mocno ograniczona, osłabiona koniecznością współpracy z możnymi rodami wszystkich trzech królestw, w tej sytuacji król w początkowym okresie swego panowania dążył do zachowania równowagi pomiędzy trzema królestwami, później wspierał dominację Danii, wspomagał też rozwój miast, zwłaszcza Kopenhagi. Doprowadził do ogłoszenia nowej kodyfikacji prawa szwedzkiego, tzw. "Kristoffers Landslag". Wspomagał rozwój miast, szczególnie Kopenhagi. Doprowadził do ogłoszenia nowej kodyfikacji praw szwedzkich (Kristoffers Landslag).
Pochowany został w Roskilde. Król Krzysztof nie miał potomstwa, dlatego po śmierci Krzysztofa, wdowa po nim ponownie wyszła za mąż za Chrystiana IV księcia Oldenburga, który w 1448 roku jako Chrystian I został królem Danii, pierwszym przedstawicielem dynastii Oldenburgów na tronie duńskim, dynastii panującej w Danii do dnia dzisiejszego.
Żródła:
Krzysztof III Bawarski.
Krzysztof Bawarski w "Wikipedii".
"HOHENZOLLERNOWIE XV-XIX w. - ELEKTORZY BRANDENBURSCY"- autor: Przemysław Jaworski - 2018.
"Słownik władców świata" - Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza i Kamil Stepan; Wydawnictwo "Zielona Sowa"; Kraków 2005.
08-08-2025
05-07-2025
29-01-2025
19-09-2023
07-09-2022
26-12-2019