Rajmund VI "Stary" Mérovingienne-Guilhemide-Raimondine-Fredelon de Rouergue (urodzony w Langwedocji 27 października 1156 roku, zmarł w Tuluzie 2 sierpnia 1222 roku) herb

Syn Rajmunda V Mérovingienne-Guilhemide-Raimondine-Fredelon de Rouergue, hrabiego Tuluzy, margrabiego Prowansji i Konstancji Robertyng-Capet, córki Ludwika VI "Grubego" Robertyng-Capet króla Francji.

Hrabia Tuluzy od 1194 roku do 1215 roku oraz od 1218 roku do 2 sierpnia 1222 roku jako Rajmund VI. Książe Narbonn, hrabia Melguelh od 1173 roku do 1190 roku jako Rajmond IV, margrabia Prowansji od 1194 roku do 2 sierpnia 1222 roku jako Rajmond VIII.

12 września (per procura), 12 grudnia (pro futuro) 1172 roku poślubił Ermessinde de Narbonne-Pelet d'Alais (zmarła na zamku Malaucene we wrześniu 1176 roku) hrabinę de Melgueil, córkę Bernarda d'Alais i Beatrix, hrabiny de Melgueil. Poślubiła między wrześniem 1176 a 1179 rokiem (rozwiedzeni w styczniu 1193 roku) Beatirix Lautrec-Trencavel d'Albi (urodzona po 21 kwietnia 1154 roku, zmarła po styczniu 1193 rokiem), córkę Rajmunda-Trencavel I Lautrec-Trencavel d'Albi, vicehrabiego de Béziers, d'Albi, de Carcassonne, de Razčs i Adélaďde N. W 1193 roku poślubił (rozwiedzeni w 1196 roku) Bourgogne de Lusignan (urodzona między 1176 a 1180 rokiem, zmarła w 1210 roku), córkę Amaury II de Lusignan króla Cypru, Jerozolimy i Echivy d'Ibelin. W Rouen, Normandia, we Francji w październiku 1196 roku poślubił Jaonna Plantagenet (Gâtinais-Anjou) (urodzona w Angers w październiku 1165 roku, zmarła w Rouen, Normandia, w klasztorze Fontevrault, we Francji 4 września 1199 roku), córkę Henryka II Plantagenet (Gâtinais-Anjou) króla Anglii i Eleonory Mérovingienne-Guilhemide-Ramnulfids z Poitiers-Poitou, księżnej Akwitanii. W 1200 roku poślubił (rozwiedzeny w październiku 1202 roku [przed 1203 rokiem]) Beatriz (N?) Komnen (urodzona miedzy 1177 a 1178 rokiem, zmarła przed 1204 rokiem), córkę Izaaka Dukas Komnenosa, cesarza Cypru i N., córki Teodora II, pana na Mountains. W styczniu 1203 roku poślubił Eleonorę z Urgel-Cerdagne (Cerdana) (urodzona w 1182 roku, zmarła w 1226 roku), córkę Alfonsa II "Trybadura, Cnotliwego" z Urgel-Cerdagne (Cerdana) , króla Aragonii, hrabiego Prowansji i Sanchy Anscarids (Anscarii)-Ivrea-Burgundy Kastylijskiej, córki Alfonsa VII-Raymond "Cesarza, Dobrego" Anscarids (Anscarii)-Ivrea-Burgundy króla Kastylii, Galisji, Leonu, Asturii i Ryksy Piastównej.

Po śmierci ojca w 1194 roku został hrabią Tuluzy i podobnie jak ojciec nie był w stanie przekonać władz Kościoła, że jego wioski i miasta nie są przesiąknięte herezją albigensów.

Oskarżony (prawdopodobnie niesłusznie) o przyczynienie się do śmierci Peire de Castelnau stał się celem świętej wojny, jaka rozpętała się w roku 1208 roku. W 1211 roku został zaatakowany przez krzyżowców z Szymonem z Montfort na czele, któremu papież powierzył dowództwo wojskowe w krucjacie przeciwko albigensom w 1209 roku, którzy mieli dominować na ziemiach hrabstwa Tuluzy (Carcassonne, Albi i Béziers). Krucjata przerodziła się w podbój Langwedocji przez feudałów z północy. Walki charakteryzowały się wyjątkowym okrucieństwem i bezwzględnością: dokonywano rzezi całych miast. W samym Béziers zabito 20 000 mieszkańców. Słynne: "Zabijcie wszystkich, Bóg rozpozna swoich przypisywane jest duchowemu przewodnikowi krucjaty, papieskiemu legatowi, opatowi Arnaud Amaury'emu".

Gdy jego pokonano w bitwie z Maurami, on został pokonany przez Szymona de Montfort. Oni pokonali do w 1216 roku, wówczas Rajmund VI stawił opór w toku którego pokonał Szymona de Montfort w 1218 roku.

Po szybkim zdobyciu Béziers i Carcassonne Szymon z Montfort został wyznaczony namiestnikiem hrabstwa Tuluzy i w ciągu kilku lat dokonał podboju całej Langwedocji. Decydujące znaczenie miała bitwa pod Muret w 1213 roku, gdzie Montfort pokonał znacznie większą armię Rajmunda i wspomagającego go szwagra, króla Aragonii, Piotra II, który w bitwie tej poległ. W 1215 roku Rajmund został ekskomunikowany i pozbawiony swych włości przez papieża Innocentego III. Szymon z Montfort przyjął tytuły hrabiego Tuluzy, wicehrabiego Béziers i Carcassonne oraz diuka Narbonny, ale cieszył się nimi tylko do swej śmierci w roku 1218 roku.

Rajmund VI był sześciokrotnie żonaty. Odzyskane pod koniec życia hrabstwo Tuluzy odziedziczył po nim najstarszy syn, Rajmund VII.


Żródła:

Rajmund VI z Tuluzy w "Wikipedii"


Raymond VI w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk