Wilhelm X "Święty" Mérovingienne-Guilhemide-Ramnulfids z Poitiers-Poitou (urodzony w Tuluzie w 1099 roku, zmarł 9 kwietnia 1137 roku) herb

Syn Wilhelma IX "Trubadura" Mérovingienne-Guilhemide-Ramnulfids z Poitiers-Poitou, księcia Akwitanii i Gaskonii, hrabiego Poitiers, hrabiego Tuluzy i Fillipy Matyldy (Mahaut-Philippa) Mérovingienne-Guilhemide-Raimondine-Fredelon de Rouergue z Tuluzy, córki Wilhelma IV Mérovingienne-Guilhemide-Ramnulfids z Poitiers-Poitou, hrabiego Tuluzy.

Książe Akwitanii i Gaskonii jako Wilhelm X, hrabia Poitiers jako Wilhelm VIII od 10 lutego 1127 roku do 9 kwietnia 1137 roku. Tyturalny hrabia Tuluzy jako Wilhelm II od 1117 roku do 1120 roku.

Poślubił w 1121 roku Eleonorę de La Rochefoucauld (urodzona w Châtellerault w 1103 roku, zmarła w Talmont w marcu 1130 roku), córkę Aimeria I de La Rochefoucauld, wicehrabiego de Châtellerault i Maubergeonne de L'Isle-Bouchard, córki Barthélémay de L'Isle-Bouchard. W 1136 roku poślubił Emma de Limoges (zmarła w Angouleme, Charente, Poitou-Charentes, Francja około 1150 roku), córkę Adémara [III] "le Barbu" wicehrabiego de Lomoges i Graule Taillefer, córki Wilhelma III Taillefer, hrabiego d'Angouleme.

Urodził się w Tuluzie, podczas krótkiego panowania jego rodziców nad tym hrabstwem. Wkrótce, jeszcze w tym samym roku, książę Wilhelm IX zwrócił Tuluzę Bertrandowi i wyruszył na wyprawę krzyżową. Filipa i jej synek przenieśli się do Poitiers.

Około 1115 roku Wilhelm IX wziął sobie kochankę, żonę jednego ze swoich wasali, zwaną "La Dangerosa". Spowodowało to konflikt w rodzinie, bunt syna, decyzję żony o udaniu się do klasztoru (zmarła tam w 1118 roku) oraz papieską ekskomunikę. Stosunki między ojcem a synem poprawiły się dopiero w 1121 roku, kiedy młodszy Wilhelm poślubił córkę "La Dangerosy" i jej męża, Aimery'ego I de Rochefoucauld, wicehrabiego de Châtellerault, imieniem Eleonora.

Wilhelm został księciem Akwitanii po śmierci swojego ojca w 1127 roku. Podobnie jak Wilhelm IX jego następca był mecenasem trubadurów, muzyków i literatów. Sam dobrze wykształcony dbał o należytą edukację swoich córek, co było ewenementem w ówczesnej Europie, gdzie większość władców była analfabetami.

Książę był również aktywnym graczem na międzynarodowej scenie politycznej. Sprzymierzony z hrabią Andegawenii Godfrydem V brał udział w najazdach na Normandię i Francję. W polityce wewnętrznej walczył z sukcesami o koalicją wrogich mu wasali z rodów Lusignanów i Parthenay'ów. Po schizmie 1130 roku Wilhelm popierał antypapieża Anakleta II przeciwko papieżowi Innocentemu II. Czynił to wbrew stanowisko swoich biskupów. Dopiero w 1134 roku, po namowach Bernarda z Clairvaux, porzucił sprawę Anakleta i przeszedł na stronę Innocentego.

W 1137 roku Wilhelm wyruszył na pielgrzymkę do Santiago de Compostela, ale zmarł w trakcie podróży (podejrzewano otrucie). Na łożu śmierci wyraził wolę, aby opiekunem jego 15-letniej córki Eleonory został król Francji Ludwik VI "Gruby", który miał również znaleźć dziewczynie godnego męża. Ludwik chętnie przyjął protektorat nad Andegawenią i wydał Eleonorę za swojego syna i następcę Ludwika VII.

Pochowany w Santiago de Compostela.


Żródła:

Wilhelm X Święty w "WikipediA"


GUILLAUME d'Aquitaine w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Guillaume X, duc d' Aquitaine w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk