William II Mérovingienne-Guilhemide (urodzony 29 listopada 826 roku, zmarł w Barcelonie w 850 roku) herb

Najstarszy syn Bernarda I Mérovingienne-Guilhemide hrabia d'Autun, hrabiego i księcia de Septimania i de Gothia, hrabiego de Narbonne, de Beziers, de Agde, de Melguelh, de Nimes, de Uzes i Lodeve, hrabiego de Roussillon, hrabiego de Osona, markiza de La Marche, hrabiego Barcelony i Girony, hrabiego Carcassonne, hrabia Tuluzy i Dhuoda d'Agen, córki Sancho I López, księcia Gaskonii.

Hrabia hrabia Tuluzy, książę de Septimanie, markiz de La Marche od 844 roku do 850 roku, hrabia Barcelony, de Gerone i de Bordeaux od 848 roku do 850 roku.

William miał brata, Bernarda Plantevelue (zmarł w 885 lub w 886 roku), hrabiego d'Autun, Rodez i Owernii, a także siostrę Lindę.

William, jako małoletni władca został wysłany do swojego wuja, Teodoryka III d'Autun, który zmarł około 830 roku. Następnie William dostał się pod opieką Ludwika "Pobożnego", a po jego śmierci w czerwcu 840 roku, dostał się pod opiekę Karola II "Łysego" króla Zachodniej Francji. Przez większość tego czasu, William żył w Uzes. 25 czerwca 841 roku, po bitwie pod Fontenoy, Karol "Łysy" nadał inwestyturę z dóbr swego ojca chrzestnego Teodoryka III w Burgundii. Młodemu Williamowi obiecano w przyszłości inwestyturę na hrabstwo d'Autun. Kiedy jednak Guerin z Prowansji został hrabią d'Autun, wzbudziło niechęć Williama dla cesarza.

W lipcu 842 roku ziemie, urzędy i tytuły, zostały nadane Williamowi. Na przełomie stycznia i czerwca 844 roku, ojciec został stracony. William natychmiast dołączył do rebelii wspólnie z królem Akwitanii Pepinem II. W czerwcu 844 roku, walczył w bitwie pod Angoumois, za co Pepin nadał mu Tuluzę, a w tym samym czasie cesarz Karol nadał hrabstwo Fredelowi. William był również jako Wilhelma I, hrabią Bordeaux i księciem Gaskonii od 848 roku, które zostało nadane przez króla Pepina II. W tym czasie Wikingowie najechali Akwitanię i zniszczonym w Limoges. W 847 roku, ponownie oblgali Bordeaux. W 848 roku po podpisaniu porozumienia Wikingów z Pepinem II, William wrócił do Gothia, gdzie przywrócił swoje rządy po buncie szlachty.

W tym roku, William wszedł w posiadanie hrabstwa Barcelona i Empuries i objął władzę "dzięki sprytowi i kłamstwu niż siłą oręża", według kronikarzy. Przypuszcza się, że Sunifred I hrabia Barcelony zmarł śmiercią naturalną, a Karol "Łysy" nadał hrabstwo Aleranowi. William, nie uznał tego wyboru, i zgłosił roszczenia do hrabstw wspólnie z Sunifredem I jako dziedzic Bernarda I. Jednak nagłe zniknięcie Sunyera I Empúries i Bera II. Niektórzy badacze stali na stanowisku, iż był to akt zdrady (zamach stanu) w celu zabezpieczenia dziedzictwa.

Latem 849 roku, kiedy Karol II "Łysy" zdecydował zaatakować Akwitanię, Fredelo powitał go z otwartymi bramami w Tuluzie. Król potwierdził inwestyturę Fredelo. Pepin uciekł w pośpiechu i Karol pomaszerował do Narbonne, gdzie Aleran jak hrabia Barcelonie, Empúries i Roussillon oraz margrabiego Septimania. Nadał Wilfredowi hrabstwo Girona, Besalú i Salomonowi hrabstwo de Cerdanya, Urgell i Conflent. Aleran, został również hrabią Troyes. Isembard, syna Guerin z Prowansji, musiał bronić przed aspiracji terytorialnymi Williama. William poprosił emira Kordoby Abd al-Rahmana II o pomoc.

W lutym 850 roku, kiedy Karol "Łysy" ponownie wkroczyli do Akwitanii i szlachta masowo złozyła hołd na wierność Pepinowi II. Sancho II Sánchez z Gaskonii przejął kontrolę w Bordeaux, William sprzymierzył się z Abd al-Karim Ben Mugith, który oblęgł Gironę i spustoszył okolice, ale nie udało się zdobyć twierdzy. Karol wysłał posiłki, które pokonały siły Williama zmuszając hrabiego do ucieczki do Barcelony, gdzie został złapany i zabity przez królewskich żołnierzy.


Żródła:

William of Septimania w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


William of Septimania w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


GUILLAUME w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Guillaume de Septimanie w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk