Montfort l'Amaury - rodzina szlachecka pochodznia francuskiego i anglo-normańskiego, która została potwierdzona z początkiem XI wieku. Rodzina wymarły w I połowie XIV wieku.

Siedzibą rodu był zamek Montfort w regionu Île-de-France. Montfort z przyrostkiem l'Amaury zostało nadane przede wszystkim, w celu odróżnienia ich od innej rodziny o tym samym nazwisku (Dom Montfort z Vorarlberga - kraj związkowy Austrii). Nazwisko ród przejął od siedziby rodowej pierwszych władców Montfort-l'Amaury.

Rodzina Montfort zaistniała w XI wieku i żyjąca do I połowy XIV wieku we Francji i w Anglii. Wzrost rodu rozpoczął Simon I de Montfort, poślubił Agnes Rolloniden d'Evreux, córki Ryszarda Rolloniden, hrabiego d'Evreux. Jego córka była Bertrada de Montfort, poślubiła króla Francji Filipa I. Amaury III był założycielem opactwa św. Bertrada w Hautes-Bruyeres, w którym nekropolię rodu.

Około 1170 roku rodzina zaczęła zwracać uwagę na angielską szlachtę i w osobie Amaury V, który poślubił Mable de Gloucester, córkę William FitzRobert, II hrabiego de Gloucester, jego brat Simon IV, poślubił Amice de Beaumont, córkę Roberta de Beaumont, III hrabiego Leicester. Ich synowie: Amaury VI w 1200 przejął objął hrabstwa, po którym przejął Simon V. Amaury VI musiał zrezygnować z powodu konfrontacji zbrojnej z francuskim królem o Evreux. Mimo konfliktu Simon był w stanie utrzymać swój majątek we Francji. Jego lojalność wobec papieża, jego udziału w IV krucjacie, ale przede wszystkim jego sukces w wojnie przeciw albigensom. Walka z Albigensami przyniosła mu wiele tytułów, w południowej Francji, m.in. tytuł księcia Narbonne i hrabiego Tuluzy, przyczyniając się do wzrostu znaczenia senioratu Montfort do hrabstwa Montfort.

Jego mniej zdolny syn, Amaury VII abdykował w Tuluzie i udał się do swoich posiadłości w północnej Francji. Latem 1231 roku został mianowany konstabl Francji. Jego wnuczka Beatrice de Montfort, poślubiła Robert IV, hrabiego Dreux, i tym samym dziedzictwo przyszeło w ręce bocznej linii Kapetyngów Dreux, Książąt Bretanii, którzy przyjęli nazwisko Montfort.

Amaury, brat Simona VI przejęł posiadłości angielskie, który jako Lord Wysokiego Komisarza i hrabia Leicester, został liderem pierwszej rewolucji na ziemiach angielskich, de facto regentem Anglii. Zmarł w 1265 roku w walce z wojskami króla Henryka III. Dwóch jego ocalałych synów dołączyło do Karola Andegaweńskiego i udali się do Włoch. Guy, ożenił się z dziedziczką rodziny Aldobrandeschi i został hrabią de Noli. Został zamordowany w 1271 roku przez Henryka, syn niemieckiego króla Ryszarda z Kornwalii, który za sprawą Guy został ekskomunikowany, spędzając ostatnie 20 lat swojego życia w więzieniu. Jego córka Anastazja dziedziczka hrabstwa de Nola poślubiła hrabiego Orsini, którzy przejeli wszystkie tytuły.

Nowsza linia rodu, potomkowie Guy de Montfort, brat Szymona V, który kontynuował walkę w Langwedocji, aż własnej śmierci w 1228 roku.

W I połowie XIV wieku wszystkie rody wygasły. Tytuł hrabiego Montfort l'Amaury przeszedł za sprawą małżeństwa do Książąt Bretanii z domu Dreux, którzy wymarli w 1532 roku. Ostatecznie hrabstwo Montfor weszło do francuskiej domeny królewskiej.


Żródła:

Montfort-l'Amaury w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk