Álmos "Ślepy" Arpad (urodzony około 1068 roku lub około 1075 roku, zmarł w Konstantynopolu, (1 września?) 1129 roku) herb

Syn Gézy II Arpada, króla Węgier i Sophie von Looz, córki Emmona III, hrabiego von Looz.

Książę Slawonii od 1091 roku do 1093 roku, książę Chorwacji od 1091 roku do 1095 roku, książę Królestwa Węgier od 29 lipca 1095 roku do 1095 roku. Książę nitrzański od 1095 roku do 1107 roku.

Na Węgrzech, 21 sierpnia 1104 roku poślubił Predosławę Rurykowiczównę (zmarła między 1104 a 1107 roku), córkę Światopełka II Michała Izasławicza Rurykowicza, wielkiego księcia kijowskiego i N. Przemyślid, siostrzenicy Wratysława II Przemyślida, króla Czech.

W 1091 roku uzyskał od swojego stryja Władysława I podbite przez niego księstwo Slawonii - część Kroacji. Według Włodzimierza Dworzaczka posługiwał się tytułem króla kroackiego), które utracił w 1095 roku na rzecz króla Kroacji Piotra. Władysław I, sam nie posiadający męskiego potomka, przeznaczył go na swojego sukcesora, jednak po śmierci króla w 1095 roku tron węgierski zdobył z polską pomocą starszy brat Almosa, Koloman. Niemniej młodszy książę został chyba później dopuszczony do współrządów, skoro "Chronicon Posoniesnse" podaje, że w 1098 roku otrzymał "diadem". W 1105 roku Koloman nadał mu księstwo nitrzańskie, lecz mniej więcej w tym samym czasie Almos wszczął bunt, samemu ogłaszając się królem. Pojmany wkrótce potem, został oślepiony z rozkazu brata wraz ze starszym synem Bélą (w 1108/09, 1113 lub 1117 r.).

Okaleczonych Arpadowiczów osadzono w klasztorze w Pécsvárad, a po jakimś czasie Almosa wydalono do Konstantynopola, gdzie zmarł (1 września?) 1129 roku. W 1137 roku Béla II nakazał sprowadzenie prochów ojca na Węgry i pochowanie w nekropolii królewskiej w Székesfehérvár (Białogrodzie Stołecznym).


Żródła:

"ARPADOWIE NA WĘGRZECH - (X-XIV W.)"


ÁLMOS w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk