Otto III (Béla V) Wittelsbach (urodzony w Burghausen 11 lutego 1261 roku, zmarł w Landshut 9 września 1312 roku) herb

Syn Henryka XIII Wittelsbacha, księcia Dolnej Bawarii (Henryka I) i Elżbiety Arpad, córki Béli IV Arpada, króla Węgier, Chorwacji i Serbii.

Książę Dolnej Bawarii od 3 lutego 1290 roku do 9 września 1312 roku jako Otto III, król Węgier, Chorwacji i Serbii od 9 października 1305 roku do 9 września 1312 roku (nominalnie do 1308 roku) jako Béla V.

W Wiedniu w styczniu 1279 roku poślubił Katarzynę (Katharina) Habsburżankę (urodzona w Rheinfelden w 1256 roku, zmarła w Landshut 4 kwietnia 1282 roku), córkę Rudolfa I (IV) hrabiego von Habsburg, von Kyburg, Landgrafa von Turyngii, króla Niemiec, księcia Austrii i Styrii i Gertrudy Anny Hohenzollern von Zollern-Hohenberg, córki Burcharda V (VIII) Hohenzollern von Zollern, hrabiego von Hohenberg i Mechtyldy von Tübingen, córki Rudolfa II, hrabiego palatyna Tübingen. W Straubing 18 maja 1309 roku poślubił Agnieszkę Piastówną Głogowską (urodzona między 1293 a 1296 rokiem, zmarła 25 grudnia 1361 roku), córkę Henryka III "Wiernego" Piasta, księcia głogowskiego i Matyldy Welf brunszwickiej, córki Albrechta I Welf, księcia braunszwidzkiego na Lüneburg.

Po śmierci ojca w 1290 roku odziedziczył razem z braćmi Ludwikiem III (zmarł w 1296 roku) i Stefanem I (zmarł w 1310 roku) księstwo Dolnej Bawarii. Zaangażował się militarnie w konflikt pomiędzy królami Niemiec Adolfem z Nassau a Albrechtem I Habsburgiem, początkowo wspierał Adolfa, potem po przegranej bitwie pod Göllheim w 1298 roku i śmierci Adolfa, przeszedł na stronę Habsburga. W następnych latach znów zmienił front, tym razem stając po stronie króla Czech Wacława II. Dzięki temu, w czasie walk o tron węgierski jakie toczyły się od 1301 roku po śmierci Andrzeja III, ostatniego król Węgier z dynastii Arpadów, pomiędzy Przemyślidami, Habsburgami a Andegawenami, Otto Bawarski (będący wnukiem Beli IV) w 1305 roku przejął od Wacława II prawa do Korony Świętego Stefana. W tym samym roku przybył na Węgry, gdzie przy poparciu części szlachty koronował się na króla, przyjmując imię Beli V. Przez kolejne dwa lata Otto musiał zmagać się z popieranym przez papiestwo i resztę panów węgierskich pretendentem do korony Karolem Robertem Andegawenem (który z kolei po kądzieli był potomkiem Stefana V). W 1307 roku Otto został uwięziony przez wojewodę siedmiogrodzkiego, który był stronnikiem Karola Roberta. Ottonowi udało się uciec z niewoli, poprzez Śląsk wrócił do Bawarii, nie zrzekając się praw do korony węgierskiej, jednakże nie przedsięwziął żadnej akcji przeciwko Andegawenowi, któremu w krótkim czasie udało się opanować całe Węgry. Po powrocie do Bawarii Otto wdał się w wojnę z Habsburgami (w latach 1309-1311), jednak nie przyniosła mu ona żadnych korzyści.

Pierwszą żoną była Katarzyna Habsburżanka, córka króla Niemiec Rudolfa I Habsburga. Para pobrała się w styczniu 1279 roku i miała dwóch synów bliźniaków:

Henryka,

Rudolfa - obooje zmarli w 1280 roku.

Drugą żoną miał Agnieszkę Piastówną, córkę księcia głogowskiego Henryka III. Małżeństwo to było elementem planów dynastycznych ojca Agnieszki, który w ten sposób szukał nowych sojuszników do walki o tron Polski. Z małżeństwa tego pochodzili:

Agnieszka,

Henryk III, książę Bawarii.

Po śmierci męża Agnieszka Głogowska poślubiła hrabiego Alrama von Hals, który zmarł w dwa lata po ślubie w 1331 roku. Dwukrotna wdowa zmarła w 1361 roku, do końca życia, podobnie jak Otto, używała tytułu królowej Węgier.

Otto Bawarski zmarł 9 września 1312 roku, do końca życia tytułując się królem Węgier.


Żródła:

Otto III Bawarski w "WikipediA"