Elek (Aleksy) I Thurzó de Bethenfalva (urodzony na Słowacji, około 1490 roku, zmarł w Lewoczy, 25 stycznia 1543 roku) herb

Syn Jana (IV) Thurzó de Betlhenfalva, burmistrza Körmöc i Barbary Beck.

Baron de Bethenfalva, palatyn Węgier od od 1533 roku do 1534 roku i od 29 czerwca 1540 roku do 23 listopada 1542 roku, żupan (Főispán) Szepes, Országbíró, Tárnokmester, hrabia Kremnický od 1523 roku do 25 stycznia 1543 roku, dziedziczny hrabia Spiski od 1543 roku do 25 stycznia 1543 roku, pan Pszczyny od 1517 roku do 1525 roku, namiestnika królewski Ferdynanda I Habsburga, lokalny sędzia.

Poślubił Anna Szatmári. Poślubił Magdolnę Székely von Kövend de Ormosd (urodzona w 1507 roku, zmarła w 1546 roku), córkę Miklosa Székely von Kövend/Sekelj i Margit Széchy de Felsolendva, córki Tamas Széchy.

W 1517 roku za 40.000 guldenów kupił Pszczynę od Kazimierza II cieszyńskiego, która wówczas była wolnym miastem Rzeszy. Aleksy wsławił się intensywnym poszukiwaniem rudy żelaza, rozwijaniem kuźnic oraz handlu tranzytowego. W 1523 roku otrzymał od królowej Marii Habsburżanki zamek Czerwona Skała, który jednak sprzedał rodzinie Fuggerów. W 1525 roku przekazał miasto bratu, Janowi Thurzo. W 1526 wspomógł Marię Habsburżankę w ucieczce przed najazdem osmańskim. W 1527 roku w toku walk o węgierski tron otrzymał od Ferdynanda Habsburga Zamek Orawski, zabrany Janowi Zapolyi.

Utrzymywany szerokie kontakty z czołowymi pisarzami okresu humanizmu, m.in. z Erazmem z Rotterdamu, któremu dał mu interpretację do książki Plutarcha "De non erascendo" napisaną w 1527 roku. Wspierał rozwój szkół, fundując dla zdolnych i ubogich studentów .

Pochowany w Levoči, obecnie miasto na Słowacji, w renesansowym grobie, w kaplicy św. Jakuba.

Z małżeństwa z Magdaleną miał dwie córki.


Żródła:

Alexej I. Turzo w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Aleksy Thurzon w "Wikipedia"