János Hunyady (Janko Sibińanin, Ioannes Corvinus) (urodzony w Hunyady, obecnie Hunedoara w Rumunii, około 1387 roku, zmarł w Zimony, dziś część Belgradu, 11 sierpnia 1456 roku) herb

Syn Vajk (Voyka, Vajka lub Voicu) (László) Hunyadi [Hunyadvár] i Erzsébet (Elisabeth) Morsinai (Elisabeta Mărgean z Cinci?).

Wojewoda Siedmiogrodu od 1441 roku do 1446 roku, ban Szörény od 1439 roku do 1446 roku, ban (komes) Főispán of Temes, Csanád, Csongrád, Székelyföld, Arad, Bihar, Szatmár, Kraszna, Bereg, Szabolcs, Közép-Szolnok, Máramaros i Ugocsa. Gubernator Węgier od 1416 roku do 1456 roku. Regent Węgier od 6 czerwca 1446 roku do 30 stycznia 1453 roku.

Poślubił w 1432 roku Erzsébet Szilágyi de Horogszeg (urodzona w Siedmiogrodzie, w 1410 roku, zmarła 10 lipca 1483 roku), córkę Bernolta László Szilágyi de Horogszeg i Kataliny Bellyéni.

Magnat węgierski, dowódca wojsk węgierskich, wojewoda siedmiogrodzki, węgierski bohater narodowy, pogromca Turków pod Belgradem zwany przez nich Przeklętym Jankiem.

János urodził się w rumuńskiej szlacheckiej rodzinie (według niektórych źródeł w 1400 roku) jako syn Vojka, syna Serba (Sorba lub Serbe). Jego matką była Erzsébet (Elżbieta) Morzsinay, szlachcianka z Hunyady, pochodząca ze znaczącej rodziny Morzsinay.

Jego żoną była Erzsébet (Elżbieta) Szilágyi, pochodząca ze znaczącej rodziny szlacheckiej Szilágy (ich nazwisko pochodziło od nazwy hrabstwa, obecnie nazywanego Sălaj). János i Elżbieta mieli dwóch synów: Władysława i Macieja Korwina.

Na dworze Hunyadego wychował się Stefan Zápolya, mąż Jadwigi Piastówny, założyciel rodu władców Siedmiogrodu związanego później z Polską. Nauczycielem jego synów był Grzegorz z Sanoka. Dopomógł uzyskać tron Władysławowi III.

János brał udział w wojnach husyckich w 1420 roku. Opanował chaos, który nastał na Węgrzech po przegranej bitwie pod Warną i śmierci Władysława "Warneńczyka" w 1444 roku. Został pokonany przez Turków w drugiej bitwie na Kosowym Polu w 1448 roku. Wykupiony z niewoli w 1456 roku odparł natarcie tureckie na Belgrad broniony przez brata jego żony, Michała Szilágyiego. Tam też zmarł w wyniku zarazy. Został pochowany w katedrze w Alba Iulia (Gyulafehérvár) obok swojego starszego brata. Do dziś jest uważany za bohatera Węgier, dającego przykład walki o niepodległość państwa.

János Hunyady był poważany i ceniony w średniowieczu jako genialny strateg. W pełni zasłużył sobie na swą sławę w czasie oblężenia Belgradu. Gdy król Węgier wraz z magnatami zostawili kraj na pewną klęskę wobec wielkiej przewagi armii tureckiej liczącej około 150 tysięcy ludzi, János Hunyady, posiadając jedynie elitarne oddziały jazdy utrzymywane z własnej kiesy, powołał pod broń mieszczan i chłopów stawiając do gotowości bojowej około 50-60 tysiecy ludzi. Śmiałym atakiem zniszczył blokującą Belgrad flotę turecką na Dunaju i przedarł się do miasta.

Sułtan turecki Mehmed II "Zdobywca" rozkazał do skutku prowadzić ciągły ostrzał miasta. Podczas jednego ze szturmów doborowa piechota turecka - janczarzy - pokonała fortyfikacje i wtargnęła do doliny rozdzielającej Belgrad na dwie części. Jednak wkrótce cała dolina stanęła w ogniu, bowiem obrońcy zawczasu wyścielili ją smołą i polali olejem. Podpalone wiechcie zmieniły się w wielki piec, w którym zginęło kilkanaście tysięcy janczarów. Decydujące starcie odbyło się 21 i 22 lipca 1456 roku. Hunyandyemu udało się opanować turecki obóz i zająć stanowiska artylerii. Co ważniejsze, w zamieszaniu został ranny sułtan. Na wieść o tym w szeregach tureckich wybuchła panika. Bitwa zamieniła się w rzeź. Na polu bitwy zostało 50 tysiecy ciał Turków, a dalsze 25 tysiecy zginęło z rąk bałkańskich chłopów. To świetne zwycięstwo, które odepchnęło Turków od granic Węgier, zostało okupione dotkliwymi stratami. Jedną z nich była śmierć Jánosa Hunyadyego na tyfus.


Żródła:

János Hunyady w "WikipediA"