Lambert Arpad (urodził się na Węgrzech, po 1050 roku, zmarł około 1096 roku) herb

Najmłodszy syn Béli I Arpada, króla Węgier i nieznanego imienia (Ryksy, Adelajdy?) Piastówny, córki Mieszka II "Gnuśnego" Piasta, króla polskiego.

Książę Królestwa Węgier od 20 stycznia 1064 roku do około 1096 roku, książę nitrzański (biharski?) od 25 kwietnia 1077 roku do około 1096 roku.

Po śmierci króla Béli I - 11 września 1063 roku, Lampert i jego starsi bracia: Géza i Władysław uciekli do Polski przed kuzynem, królem Salomonem, który powrócił do królestwa z pomocą wojskową cesarza Henryka IV. Gdy wkrótce potem królestwo opuścił cesarz, trzej bracia wrócili do kraju, a za nimi wyszli żołnierze, króla Bolesława II. Strony jednak chciały uniknąć wojny domowej, dlatego zaakceptowali mediacyje biskupów i zawarli umowę w Győr podpisaną 20 stycznia 1064 roku.

Na mocy układu z Györ z 20 stycznia 1064 roku wspólnie ze starszymi braćmi (lub tylko z najstarszym Gézą) władał w należącej wcześniej do ich ojca "trzeciej części królestwa" (Tercia pars Regni), zaś po objęciu tronu przez Władysława I w 1077 roku otrzymał od brata część owej dzielnicy - księstwo nitrzańskie (wedle innych opracowań panował w księstwie biharskim - dziś Biharea w Rumunii).

W pierwszych trzech latach, książęta współpracowali z królem Salomonem, ale potem pojawiły się konflikty między współrządzącymi. Trzej książęta zbuntowali się przeciwko królowi, a najstarszy z nich, Géza, została ogłoszona królem po ich zwycięstwie nad oddziałami Salomona 14 marca 1074 roku. Géza I umarł 25 kwietnia 1077 roku. Jego nastepcą został Władysław i.

Podczas swojego panowania zaprosił osadników saksońskich do swojej prowincji i założył Lampertszász, który stał się jądrem przyszłości Beregszász (dziś Berehove na Ukrainie). Lampert założył klasztor Norbertynów w Titel (dziś w Serbii).

Zmarł około 1096 roku, zapewne bezżennie i bezpotomnie.


Żródła:

"ARPADOWIE NA WĘGRZECH - (X-XIV W.)"


Lampert of Hungary w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk