Stefan IV Arpad (urodzony po 1132 roku, zapewne około 1133 roku, zmarł w Zimony, 11 kwietnia 1165 roku) herb

Syn Béli II "Ślepego" Arpada, króla Węgier, Chorwacji, Dalmacji i Bośni i Heleny Vukanović-Urośević Serbskiej, córki Urośa I "Wielkiego" Vukanović-Urośević, wielkiego żupana Serbii.

Książę Królestwa Węgier od 31 maja 1162 roku do 14 stycznia 1163 roku. Król Węgier i Chorwacji od 14 stycznia 1163 roku do 11 kwietnia 1165 roku.

Poślubił między 1156 a 1158 rok Marię Komnene (urodzona około 1144 roku, zmarła w 1190 roku), córkę Isaakiosa Komnenos, sebastokratora, syna Jana II Komnenasa, cesarza bizantyjskiego i Teodory [Kamaterina].

W 1154-1155 roku zbiegł do Bizancjum, powszechnie nielubiany na Węgrzech. W 1157 roku z jego inicjatywy został zawiązany spisek przeciwko rządom Gézy III, jednak po jego wykryciu królewicz uszedł za granicę. Początkowo przebywał w Niemczech na dworze Fryderyka Barbarossy, a następnie w Konstantynopolu, gdzie został życzliwie przyjęty przez cesarza Manuela I. W dwa lata później w 1159 roku dołączył tam do niego starszy brat Władysław. Po śmierci Gézy II wspierani przez wojska bizantyjskie królewicze najechali Węgry, zmuszając Stefana III do ucieczki latem 1162 roku. Objąwszy tron Władysław II przekazał Stefanowi (IV) "trzecią część królestwa" (Tercia pars Regni), na którą składały się dawne księstwa biharskie i nitrzańskie.

Po nagłej śmierci brata w styczniu 1162 roku. Stefan IV objął po nim tron i został koronowany 27 stycznia w bazylice Panny Marii w Székesfehérvár (Białogród Stołeczny). Po śmierci Władysława II z pomocą bizantyjską objął władzę, prowadził politykę ściśle probizantyjską.

W kraju wybuchł bunt i choć początkowo Stefan IV odnosił sukcesy w poskramianiu buntowników, to 19 czerwca 1163 roku pod Székesfehérvár został pokonany przez wojska wierne Stefanowi III i wzięty do niewoli. Uwolniony wkrótce, zbiegł do Bizancjum.

Podjęta jesienią 1164 roku kolejna próba opanowania kraju nie powiodła się. W 1164 roku walczył przeciwko Węgrom po stronie bizantyjskiej i ponownie został pokonany. Zgodnie z układem cesarza Manuela I Komnena ze Stefanem III w 1164 roku, Bizancjum zrezygnowało z dalszego popierania jego pretensji. W 1165 roku podjął próbę odzyskania korony, na Węgrzech spotkał się jednak z niewielkim poparciem i musiał się wycofać do twierdzy Zemun (obecnie w Serbii). 11 kwietnia 1165 roku został tam zamordowany przez swoich popleczników, nie pozostawiając potomka. Dopiero po kilku latach szczątki króla przeniesiono do nekropolii w Székesfehérvár.

Do władzy powrócił Stefan III, którego w 1172 roku zastąpił na tronie młodszy brat Béla. P>


Żródła:

"ARPADOWIE NA WĘGRZECH - (X-XIV W.)"


"POCZET KRÓLÓW WĘGIER" - autor: Karczewski Przemysław


STEFAN IV w "Władcy Węgier"