Anno von Sangershausen (zmarł w Niemczech 8 lipca 1273 roku)

Mistrz Zakonu Kawalerów Mieczowych w latach 1253-1256. Wielki mistrz krzyżacki od czerwca 1256 roku do 8 lipca 1273 roku.

Pochodził z Turyngii. Nazwisko jego rodu zaczerpnięte zostało od nazwy miasta Sangershausen.

Niewiele wiadomo o jego przeszłości. W 1254 roku został wybrany mistrzem krajowym w Inflantach, gdzie ujawnił swoje niepospolite umiejętności. W dużej mierze dzięki niemu zbudowano twierdzę-zamk Memelburg (Kłajpeda). W 1256 roku prowadził wojnę z Litwą i pacyfikował Żmudź. W 1256 roku zrezygnował z urzędy mistrza Kawalerów Mieczowy.

Spory wewnętrzne we władzach zakonnych oraz sytuacja, która groziła rozwiązaniem zakonu krzyżackiego lub klątwa papieska, spowodowała, że grupa braci rycerzy sprzysięgła się przeciw ekskomunikowanemu Fryderykowi II. Doprowadziło to do sytuacji, że po roku 1253, równocześnie było dwóch wielkich mistrzów. Wilhelm von Urenbach - wybrany przez stronnictwo propapieskie - przeciwko Poppo von Osterna ze stronnictwa procesarskiego. Dopiero w 1256 roku po obraniu na wielkiego mistrza Anno von Sangershausena (prawdopodobnie) obaj w.m podporządkowali się jego woli. Możemy stwierdzić z całą pewnością, że już samo objęcie władzy przez Sangershausena pomogło ocalić Zakon.

W lecie 1256 roku na nadzwyczajnej kapitule w Rzymie został wybrany na wielkiego mistrza krzyżackiego w miejsce Poppo von Osterna. Od 1260 roku państwo krzyżackie, na skutek pogańskich powstań, przeżywa duży kryzys, a w szczególności po wybuchu wielkiego powstania ludowe w Prusach i na terenie Inflant. Aleksander "Newski" korzystając z chaosu w państwie krzyżackim oblegał Dorpat. Państwo zakonu nie zostało zniszczone głównie z powodu szerokiej akcji dyplomatycznej i werbunkowej prowadzonej przez wielkiego mistrza, który zdecydował się wówczas na podróż dyplomatyczną po krajach europejskich celem ratowania istnienia zakonu krzyżackiego. Uzyskał dla swoich planów aprobatę Urbana IV i papieskie przyzwolenie na przyjmowanie do zakonu skazanych za bandytyzm i morderstwa. W swoich podróżach Anno von Sangershausen zwerbował, w zamian za rozgrzeszenie grzechów ciężkich, wielu przestępców z: Nadrenii, Frankonii, Turyngii, Brandenburgii, Brunszwiku, Altenburgu, Marburgu, Kwedlinburgu, Eger, Regensburgu, Austrii i w Czechach. Od kolejnego papieża, Klemensa IV, uzyskał przyzwolenie na krucjatę, w której wzięli udział głównie możnowładcy niemieccy.

Zmarł podczas jednej z misji dyplomatycznych w Niemczech, podczas której organizował nowe komturie i werbował nowe oddziały do wojny w Prusach.


Żródła:

Anno von Sangershausen w "WikipediA"


Anno von Sangershausen tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Anno von Sangershausen