Fryderyk Wettyn (urodzony w Torgau, w Miśnii 26 października 1473 roku, zmarł w Rochlitz, Saksonia 14 grudnia 1510 roku) herb

Syn Albrechta "Odważnego" Wettyna księcia saskiego na Miśnii, namiestnika Niderlandów, namiestnika Fryzji i Sydonii Podiebrad, córki Jerzego z Podiebradów króla Czech.

Książę Rzeszy, wielki mistrz zakonu krzyżackiego od 29 września 1498 roku do 13/14 grudnia 1510 roku.

Był jednym najmłodszych dzieci pary książęcej. Przez rodziców wcześnie został przeznaczony do stanu duchownego.

Otrzymał staranne wykształcenie. Studiował w Sienie i w Lipsku. W młodym wieku został kanonikiem w Kolonii. Po zakończeniu edukacji znalazł się na dworze arcybiskupa Moguncji. W 1498 roku po śmierci Jana von Tieffena poselstwo krzyżackie zaproponowało mu urząd wielkiego mistrza i natychmiastową elekcję po wstąpieniu do zgromadzenia. Niespotykany do tej pory przebieg kariery w zakonie krzyżackim był spowodowany chęcią zdobycia przez tę organizację zwierzchnika, który swoim autorytetem i pochodzeniem mógł wzbudzać respekt, a także dodać blasku osłabionemu i przeżywającemu trudne chwile zgromadzeniu.

29 września 1498 roku w Królewcu Fryderyk Wettyn został przyjęty do zakonu i jednocześnie wybrany wielkim mistrzem. Jego wybór spowodował natychmiastowy kryzys w stosunkach z Polską, gdyż jako książę Rzeszy, Fryderyk nie miał zamiaru składać hołdu lennego królowi polskiemu.

W związku z zaistniałą sytuacją w latach 1498-1501 Jan I Olbracht dwukrotnie groził zakonowi wojną i stanowczo upominał się o spełnienie przez Wettina jego powinności. Kryzys osiągnął swoje apogeum w 1501 roku, gdy król zaczął przygotowania do konfrontacji zbrojnej, gromadząc wojska na granicy z Prusami. Przygotowania przerwała śmierć monarchy.

Po wstąpieniu na tron Aleksandra Jagiellończyka, Fryderyk Wettyn nadal odwlekał spotkanie z królem i złożenie hołdu lennego. Gdy Zygmunt I "Stary" objął tron polski i w 1507 roku postawił ultimatum wielkiemu mistrzowi, a ten wyjechał z Prus i udał się do Saksonii, do państwa zakonnego już nie wrócił. Rezydował głównie w Saksonii, w dobrach rodzinnych.

Pochowany został w katedrze w Miśni.


Żródła:

Fryderyk Wettyn w "Wikipedii"