Godfryd von Hohenlohe (niem. Gottfried) (urodzony w 1265 roku, zmarł w w Mergentheim 19 października 1310 roku) herb

Syn Krafta I hrabiego von Hohenlohe-Weikersheim i Williberg von Wertheim, córki Poppo III, hrabiego von Wertheim.

Komtur we Frankonii od 1290 roku do 1294 roku, mistrz krajowy w Niemczech od 1294 roku do 1297 roku. Wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego od 8 maja 1297 roku do 18 października 1303 roku. Baliw frankoński od 1303 roku do 19 października 1310 roku.

Krewny wielkiego mistrza krzyżackiego Heinricha III von Hohenlohe.

Gottfried von Hohenlohe pochodził z rodu bogatych feudałów wirtemberskich osiadłych w miejscowości Hohenloch pod Uffenheim. Do zakonu krzyżackiego wstąpił w 1279 roku. W 1290 roku został komturem we Frankonii, a w 1294 roku awansował do urzędu mistrza krajowego na terenie Niemiec. Jako bliski współpracownik wielkiego mistrza Konrada von Feuchtwangena został wybrany jego następcą na kapitule zakonnej w Wenecji w 1297 roku.

Z uwagi na bierną postawę, jaką wykazywał w sprawie dalszego rozwoju państwa zakonu krzyżackiego na terenie Prus i Inflant, a także nierealizowanie żądań stawianych przez te prowincje, został zmuszony do złożenia urzędu wielkiego mistrza przez kapitułę zebraną w 1303 roku w Kłajpedzie. Oficjalną abdykację podpisał na kapitule generalnej zakonu w Elblągu 18 października 1303 roku. Opuścił Prusy i udał się do Niemiec, gdzie otrzymał w zarząd baliwat frankoński. W Niemczech nadal tytułował się wielkim mistrzem krzyżackim i uzurpował sobie wszystkie jego kompetencje. Stanął na czele opozycji i doprowadził do krótkotrwałego rozłamu w szeregach braci zakonnych. Rezydował w Ulm, w 1307 roku przeniósł się do Mergentheim. Pochowany został w Marburgu.


Żródła:

Gottfried von Hohenlohe w "Wikipedii"