Hiob (Job) von Dobeneck "Biskup Żelazny" (urodzony około 1450 roku, zmarł w Kwidzynie (Riesenburg), 15 maj 1521 roku)

Syn John of Dobeneck i n. z domu Zedtwitz.

Agustianin. Biskupa Pomezański od 27 sierpnia 1501 roku do 15 maja 1521 roku. Członek Kolegium Regencyjnego Zakonu Krzyżackiego od maja 1507 roku do 6 lipca 1511 roku.

Przydomek "Biskup Żelazny" ten zyskał sobie tak dla wojowniczego usposobienia, jak dlatego, że "w podróży okrywał się pancerzem, może i dlatego, że w Prabutach założył lejarnią, a żelazo z Szwecyi sprowadziwszy, lał kule i broń fabrykował. To pewna, że jako wielki mistrz zakonu byłby wielkie około niego położył zasługi, tak mu był całą duszą oddany, a przytem zdolny dyplomata i wielki wojak, niejeden cios byłby od zakonu odwrócił".

Pochodził z rodziny szlacheckiej z Dobeneck Vogtland. Studia ukończył na Uniwersytecie w Erfurcie. Od 1489 roku został prepozytem i archidiakonem domu Zakonu w Zschillen koło Rochlitz w Saksonii.

Po śmierci wielkiego mistrza Wilhelm von Isenburg był jednym z delegatów, którzy przygotowali wybory Wielkiego Mistrza Fryderyka Saskiego i stał się jednym z jego doradców.

Papież Aleksander VI, który odmówił prekonizacji Hiobowi von Dobeneck na biskupstwo kurlandzkie, zatwierdził go 25 maja 1501 roku (wybrany 20 maja) na biskupstwo pomezanskie. Po nieudanej próbie osadzenia go na biskupstwie w Kurlandii wielki mistrz Fryderyk saski osadził Hioba w Pomezanii poprzez jego wybór przez kapitułę kwidzyńską 25 sierpnia 1501 roku, 16 października 1502 rok odbył się ingres na biskupstwo. Po jego śmierci (15 maja 1521 roku) wielki mistrz Fryderyk Saski postulował kapitule biskupa sambijskiego Jerzego von Polentza (1519-1524) na biskupstwo pomezańskie, ale papież Leon X odmówił jego zatwierdzenia, przydzielając je kardynałowi Achille, Grassis dnia 8 sierpnia 1521 roku, o co zabiegał król polski Zygmunt I "Stary" (był tu legatem w 1510 roku i protektorem Polski w Rzymie).

W 1507 roku objął biskupstwo. Odrzucił postanowień pokoju toruńskiego z 1411 roku. W 1521 roku brał udział w negocjacjach pokojowych zakończonych podpisaniem pokoju.

Za jego sprawą obrano wielkim mistrzem po śmierci Fryderyka saskiego, Olbrachta brandenburskiego, który biskupa podczas swej nieobecności mianował regentem. On to podbudzał młodego mistrza, iżby ze złożeniem hołdu królowi polskiemu nie bardzo się spieszył, przeciw niemu też skierowała się przede wszystkiem wyprawa polska w 1519 roku. Biskup bronił się dzielnie w Kwidzynie, a gdy ten padł, uszedł do Prabut. Gdy go tam przyparto, ukorzył się i złożył hołd. Za jego rządów poczęła się rozszerzać reformacya po kraju. Za jego staraniem zostały pomieszczone portrety wszystkich pomezańskich biskupów umieszczonych na chórze w kwidzyńskiej katedrze, gdzie je do dnia dzisiejszego można zobaczyć. Kopie tych obrazów znajdują się w bibliotece miejskiej w Elblągu.

Po nagłej śmierci Joba, ośmnastego biskupa, postanowiono, rzekomo dla biednego położenia biskupstwa, stolicy nie obsadzać. W rzeczywistości chodziło mistrzowi o to, aby lepiej i prędzej celu swego dopiąć, i zrzucić płaszcz krzyżacki i zmienić religię na luteranizm. Tej zmianie sprzyjał biskup sambijski, Jerzy Polenz który sprzyajał religii luterańskiej i jego wybrano na administratora dyecezyi pomezańskiej.

Został pochowany na cmentarzu St. Mary Cathedral Werder.


Żródła:

Hiob von Dobeneck w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Bishop Job von Dobenek w "Catholic-Hierarchy" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Pomezania


ELEKCJE BISKUPÓW POMEZAŃSKICH W ŚREDNIOWIECZU - KS. JAN WIŚNIEWSKI