Ildefons Pauler OT (urodzony w Opawie 9 listopada 1903 roku, zmarł w Wiedniu 9 stycznia 1996 roku)

Katolicki ksiądz, wielki mistrz zakonu krzyżackiego od 6 października 1970 roku do 29 sierpnia 1988 roku.

Na chrzcie otrzymał imiona Ildefons Aloisy. W 1927 roku w Opawie wstapił do Zakonu Krzyżackiego. 26 lipca 1931 roku przyjął święcenia kapłańskie w Innsbrucku. Podczas II wojny światowej służył jako kapłan Wehrmachtu. Po wojnie w Darmstadt został prowincjałem niemieckich braci Zakonnych w 1948 roku. Jednocześnie był proboszczem kilku wspólnot duszpasterkich, gdzie odbudowywał kościoły w Industriehof Castle Lasu i Ernst Hausen. W 1963 roku przeniósł się do Coming Sachsenhausen we Frankfurcie, gdzie został pastorem i gdzie w 1965 roku przeniósł swoją stolicę.

6 października 1970 roku na kapitule generalnej w Lana (Południowy Tyrol) został wybrany wielkim mistrzem zatwierdzony przez Rzym w 1971 roku. Stał na czele Zakonu przez 18 lat. W czasie swojej kadencji, przez Sobór Watykański II odnowiono zasady Zakonnu i adoptowano nowe prawa kościelne.

Po przejściu na emeryturę w 1988 roku, najpierw mieszkał w Wiedniu, a potem w domu opieki z niemieckich sióstr w Bad Alexandersbad i tam też jest pochowany.


Żródła:

Ildefons Pauler w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Ildefons_Pauler w "Wikipedii"