Maksymilian II Franciszek Habsburg-Baudemont-Vaudemont-Lotaryński Austriacki (niem. Maximilian Franz Xaver Joseph Johann Anton de Paula Wenzel von Habsburg-Lothringen) (urodzony w Wiedniu 8 grudnia 1756 roku, zmarł w Hetzendorf 27 lipca 1801 roku) herb

Najmłodszy z synów cesarza Franciszka I (II) Habsburg-Baudemont-Vaudémont-Lotaryńskiego, cesarza Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Węgier, króla Czech i Marii Teresy Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Two Siciles, córki Ferdynanda I Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Two Siciles króla Obojga Sycylii.

Arcyksiążę Austrii, Książę Węgier i Czech. Wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego od 25 października 1780 roku do 27 lipca 1801 roku, koadjutor wielkiego mistrza Zakonu Krzyżackiego od od 3 października 1769 roku do 25 października 1780 roku. Arcybiskup książe-elektor Kolonii, książe Westfalii i książe-biskup Münster, arcykanclerz Świetego Cesarstwa Rzymskiego od 15 kwietnia 1784 roku do 27 lipca 1801 roku.

Brat dwóch cesarzy Rzymskich Narodu Niemieckiego: Józefa II i Leopolda II.

Został arcybiskupem księciem-elektorem Kolonii i biskupem Münster w 1784 roku. Zamieszka w siedzibie arcybiskupstwa w Bonn. Pozostał na tym stanowisku aż do śmierci, co oznacza, że brał udział jako elektor w wyborach jego brata Leopolda II w 1790 roku i później, że jego bratanka cesarza Franciszka II w 1792 roku. W 1769 roku uczyniony koadiutorem wielkiego mistrza krzyżackiego Karola Aleksandra Lotaryńskiego, od 1780 roku wielki mistrz zakonu krzyżackiego.

Reformator zakonu krzyżackiego, który zamierzał przekształcić w katolicki instytut. Biurokrata i tytan pracy, przedstawiciel ducha Oświecenia. Mecenas kultury i sztuki.

Został patronem muzyki, utrzymując dworską orkiestrę, w której ojciec, Ludwiga van Beethovena był tenor i odegrał ważną rolę w początkach kariery młodego Ludwiga van Beethovena. W tym czasie młody Beethoven był pracownikiem dworskiej orkiestry, gdzie jego dziadek, również o tym samym imieniu, Ludwig van Beethoven, był kapelmistrzem.

Podczas wojen napoleońskich, Kolonia i stolica arcybiskupstwa Bonn były okupowane przez wojska francuskie od października do listopada 1794 roku. Maximilian Francis nigdy już nie wrócił do Bonn, a jego tereny na lewym brzegu Renu, w końcu przeszły do Francji na mocy traktatu w Lunéville w 1801 roku. Chociaż Maximilian Francis nadal zachował swoje terytoria, na prawym brzegu Renu, w tym biskupstwo Münster i księstwo Westfalii, Elektor, nękane przez choroby i otyłość, zamieszkał w Wiedniu po utracie swojej stolicy i tam pozostał aż do śmierci. Zmarł w wieku 45 lat w 1801 roku, w Hetzendorf Palace.

Pochowany w kościele kapucynów w Wiedniu.


Żródła:

Maksymilian Franciszek Habsburg w "Wikipedii"


Archduke Maximilian Francis of Austria w "Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk