Maksymilian III Józef Habsburg-Baudemont-Vaudemont-Lotaryński-d'Este (niem. Erzherzog Maximilian Joseph von Österreich-Este) (urodzony w Modenie 14 lipca 1782 roku, zmarł na zamku Ebenzweier, w Altmünster am Traunsee 1 czerwca 1863 roku) herb

Czwarty syn Ferdynanda Habsburg-Baudemont-Vaudemont-Lotaryńskiego, gubernatora Lombardii, desygnowanego na nastepcę tronu Modeny, pretendenta do Księstwa Bryzgowii i Księstwa Modeny, pretendent do tronu Wielkiego Księstwa Badenii i Marii Beatrice d'Este, córki Ercole (Herculesa) III d'Este księcia Modeny.

Wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego od 22 kwietnie 1835 roku do 1 czerwca 1863 roku.

Pochodził z bocznej linii Habsburgów.

Jego starszym bratem był Franciszek IV, książę Modeny. Młodość spędził w Monzy skąd zmuszony został wraz z rodziną do ucieczki przed nacierającymi wojskami francuskimi. Przeznaczony do służby wojskowej rozpoczął służbę w armii austriackiej. Dał się poznać jako zdolny inżynier o specjalności fortyfikacja wojskowa. Zaczął opracowywać różne, nieraz fantastyczne projekty fortyfikacji. W Linzu i w Wiedniu stawiał wieże, które nazywano później "wieżami maksymiliańskimi". Brał udział w walkach z Francuzami na terenie Górnych Włoch. W 1807 roku awansował na marszałka piechoty. W 1809 roku dowodził obroną Wiednia.

Po pobycie w Weronie, Padwie, Trieście i Lublanie, zamieszkał z rodziną w Wiener Neustadt. Po ukończeniu studiów w Collegium Teresianum Wiener Neustadt został mianowany generałem majorem w 1805 roku.

W 1830 roku osiedlił się w Zamku Ebenzweier Altmünster am Traunsee, a w latach 1831-1839 na krótko zamieszkał w Linz.

Maksymilian wstąpił do zakonu krzyżackiego w 1801 roku. Odbył nowicjat i w 1805 roku został komturem krajowym Frankonii. Wielkim i niemieckim mistrzem Zakonu został w kwietniu 1835 roku po śmierci swego poprzednika arcyksięcia Antoniego Wiktora, domeny której austriacka rodzina cesarska władała przez prawie pół wieku.

Dokonał wiele ważnych zamian w życiu zgromadzenia. W 1839 roku przyczynił się do przyjęcia nowych Statutów, które zapewniły wpływ dynastii habsburskiej. Przywrócony został katolicki charakter bractwa. Działania Maksymiliana przysporzyły zakonowi nowych nowicjuszy. Arcyksiążę wspomagał finansowo Jezuitów, Siostry Miłosierdzia czy Redemptorystów.

23 marca 1863 roku zachorował i zmarł 1 czerwca na Zamku Ebenzweier. Pochowany został w Altmünster.


Żródła:

Maksymilian Habsburg-Este w "Wikipedii"


Massimiliano d'Asburgo-Este w "Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk