Johann Nepomuk Norbert Klein O.T. (urodzony w Braunseifen 25 października 1866 roku, zmarł w Bruntálu 9 marca 1933 roku)

Duchowny rzymskokatolicki, od 27 lipca 1890 roku wyświęcony na ksiądza Zakonu Krzyżackiego Szpitala Najświętszej Maryi Panny w Jerozolimie, od 7 grudnia 1916 roku został mianowany biskupem Brna (Republika Czeska), 28 stycznia 1917 roku wyświęcony na biskupa, 11 lutego 1917 roku ingres na biskupo, w 1923 roku mianowany przełożonym generalnym Zakonu krzyżackiego Szpitala Najświętszej Maryi Panny w Jerozolimie, 4 stycznia 1926 roku zrezygnował z biskupa Brna, 4 stycznia 1926 roku został mianowany tytularnym biskupem Syene, wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego od 29 czerwca 1923 roku do 9 marca 1933 roku, koadiutor wielkiego mistrza Zakonu Krzyżackiego od 25 lipca do 29 czerwca 1923 roku i niemiecki mistrz Zakonu Krzyżackiego.

Pochodził z Moraw. Z rodziny niemieckich tkaczy.

Ukończył gimnazjum w Kromieryżu, a następnie studiował teologię uniwersytecie w Ołomuńcu. 16 października 1888 roku wstąpił do zakonu krzyżackiego. 27 lipca 1890 roku przyjął w Innsbrucku święcenia kapłańskie. Początkowo był wikariuszem w Opawie, następnie proboszczem w Andělskiej Hoře. W 1903 roku powrócił do Opawy i objął posadę proboszcza parafii przy kościele Wniebowzięcia NMP.

W 1916 roku Norbert Klein został mianowany ordynariuszem diecezji brneńskiej. W 1918 roku na fali krytyki społeczeństwa w Czechosłowacji wobec monarchistycznej i prohabsburskiej postawy episkopatu biskup Klein gotowy był ustąpić z pełnionej funkcji kościelnej. Jako zbohemizowany Niemiec zdołał jednak przekonać do siebie wiernych i pozostał w diecezji.

W 1921 roku arcyksiążę Eugeniusz Ferdynand Habsburg mianował go wizytatorem generalnym zakonu krzyżackiego i wskazał swoim następcą na urzędzie wielkiego mistrza. W 1923 roku wolę tą poparła Kapituła Generalna i Norbert Klein został zwierzchnikiem zakonu. Decyzja o przyjęciu nowej godności nie spotkała się jednak z przychylnością Czechów.

Krytyka publiczna nominacji i skarga do Stolicy Apostolskiej spowodowały papieskie śledztwo w sprawie porządków w zakonie, które jednak nic nie wykazało. 4 stycznia 1926 roku biskup Klein pod wpływem nacisków społecznych i oskarżeń o germanofilię zmuszony został jednak opuścić diecezję brneńską i zrzec się urzędu ordynariusza. Został biskupem tytularnym Syene i osiadł na Pałacu w Bruntálu. Rezydował tam do końca życia.

W 1925 roku pod wpływem Norberta Kleina doszło do gruntownej reformy statutów zakonu krzyżackiego. Zmiany polityczne w Czechosłowacji, Austrii i na Węgrzech, reforma rolna i sekularyzacja dóbr zgromadzenia na rzecz państwa spowodowały, że zakon krzyżacki z instytucji o charakterze paramilitarnym i związanej z monarchią habsburską przeobraził się w zwykłą kongregację duchownych.

Zlikwidowano gałąź rycerską zakonu krzyżackiego i zaprzestano zaprzysięgania braci-rycerzy. Norbert Klein zrzekł się używania do tej pory oficjalnego tytułu wielkiego mistrza i przyjął godność opata.


Żródła:

Norberto Klein w "Wikipedii"


Norberto Klein