Wolter von Plettenberg (Walter von Plettenberg) (urodzony na zamku Meyerichi w Westfalii w 1450 roku, zmarł w Vönnu 28 lutego 1535 roku)

Syn Bertolda von Plettenberga.

Marszałek Zakon Kawalerów od 1489 roku do 1494 roku. Mistrz krajowy Inflant zakonu krzyżackiego od 1494 roku do 1525 roku, mistrz zakonu kawalerów mieczowych od 1525 roku do 1535 roku, dowódca wojskowy. Administratora urzędu wielkiego mistrza od 1526 roku do 1529 roku.

Pochodził z Westfalii. W 1494 roku jako marszałek zakonu kawalerów mieczowych, skutecznie stłumił bunt Rygi i został wybrany mistrzem krajowym. W tym też roku Rosjanie zlikwidowali ostatni kantor Hanzy w Nowogrodzie Wielkim i uwięzili tamtejszych kupców niemieckich, co stało się casus belli.

3 marca 1501 zawarł w Wilnie sojusz przeciwko Rosji z wielkim księciem litewskim Aleksandrem Jagiellończykiem. W czasie wojny z Rosją 1499-1503, stoczył 13 września 1502 roku zwycięską bitwę nad jeziorem Smolina, gdzie 4 000 kawalerii i 8 000 piechoty inflanckiej pobiło 40-tysięczne wojska rosyjskie. Zdobył wiele twierdz moskiewskich m.in. Psków, Ostrow, Izborsk, Iwangorod. Zmuszony był przerwać oblężenie Nowogrodu Wielkiego, gdy wojska rosyjskie przeprowadziły serię rajdów na Inflanty. Bezskutecznie próbował nakłonić papieża Aleksandra VI do wydania bulli antymoskiewskiej. W 1503 roku podpisuje pokój w Pskowie z wielkim księciem moskiewskim Iwanem III Srogim na zasadzie zachowania status quo ante bellum. W 1525 roku, po sekularyzacji Prus Książęcych odłączył się od zakonu krzyżackiego.

Z uwagi na ekskomunikę Albrechta Hohenzollerna i jego konwersję na luteranizm, Walter von Cronberg uznał się za zwierzchnika zakonu krzyżackiego. Swoje roszczenia do tego urzędu argumentował statutami Wernera von Orselna z XIV wieku, które stanowiły, że w razie braku wielkiego mistrza jego funkcję pełni mistrz krajowy. Początkowo napotkał na opór mistrza krajowego inflanckiego Waltera von Plettenberga, który również uznał się za administratora urzędu wielkiego mistrza. Do sporu włączył się jednak cesarz Karol V, który w 1529 roku uregulował sprawę dalszego istnienia zakonu na korzyść gałęzi niemieckiej.


Żródła:

Wolter von Plettenberg w "Wikipedii"