Anaklet II
Pietro Petri Leonis (Pierleoni) (urodzony w Rzymie, w 1090 roku, zmarł w Rzymie 25 stycznia 1138 roku) herb Drugi syn Piera Leonis, konsula rzymskiego. Antypapież rzymski od 14 lutego 1130 roku do 25 stycznia 1138 roku. Autorytet sławnego cystersa Bernarda z Clairvaux sprawił, że z upływem czasu coraz więcej zwolenników Anakleta II przechodziło na stronę Innocentego II. Bernard, wielki święty i Doktor Kościoła, był wówczas traktowany jak cesarz i papież w jednej osobie: znakomity pisarz, niestrudzony obrońca wiary i Kościoła, mistyk i polityk, podróżował po całej Europie, zwalczając herezje i organizując krucjatę do Ziemi Świętej. Pochodził z zamożnej rodziny żydowskich bankierów. Studiował w Paryżu, gdzie zaprzyjaźnił się z księcia Ludwikiem, późniejszym królem Francji Ludwikiem VI. Po studiach w Paryżu wstąpił do zakonu benedyktynów w Cluny. Paschalis II mianował go kardynałem, Gelazemu II towarzyszył w podróży do Francji. Jego ojciec udzielił wsparcia materialnego Kalikstowi II, który mianował go kardynałem-prezbiterem kościoła S. Maria in Trastevere. Brał udział w konklawe w 1118 roku, w którym Gelazjusz II został wybrany na papieża. Towarzyszył mu w drodze z Rzymu do Pizy w lipcu 1118 roku, a następnie do Cluny, gdzie przebywał przez kilka miesięcy. Tam też zmarł w styczniu 1119 roku. Następnie uczestniczył w konklawe w 1119 roku, które odbyło się w Cluny, na którym papieża obrano Kaliksta II przez sześciu kardynałów. Tam też po przez kilka miesięcy z nowo wybranym papieżem. Pod koniec 1120 roku został mianowany legatem we Francji, wraz z kardynałem Gregorio Papareschi, diakona S. Angelo w Pescheria. Z Francji jako legat papieski, wyjechał do Anglii, Szkocji, Irlandii i na Orkady. Z Anglii, powrócił do Rzymu, a jesienią 1123 roku został ponownie wysłany jako legat do Francji wraz z kardynałem Papareschi, aby przywrócić kościól francuski na łono kościoła rzymskiego. W trakcie rozmów, 12 marca 1124 roku uczestniczył w synodzie w Chartres, w kilka miesięcy w Beauvais. W tym też czasie często odwiedzał Bernard z Clairvaux, przyszłego świętego. Powrócił do Włoch na wiosnę 1125 roku. nie biorąc udziału w konklawe w 1124 roku, które wybrało Honoriusza II. Jako kardynał i nowo wybrany papież był wrogo nastawiony do kardynała Pierleoni. Wobec niechęci papieża do kardynała, rozpoczął przygotowania do przyszłego przejęcia tronu papieskiego. Zjednał sobie wówczas dużą grupę kardynałów, którzy byli bardziej zainteresowani lokalnymi potrzebami rzymskimi niż w ponadnarodowymi i uniwersalistycznymi interesa papiestwa. Po śmierci Honoriusz II 14 lutego 1130 roku zgłosił swoją kandydaturę na papieża, i przy wsparciu większości kardynałów rzymskich szlachta i mieszczanie, zmusili kardynałów zebranych w kościele S. Marco do wyboru kardynała Pietroleone na papieża. Kilka godzin wcześniej, mniejsza grupa kardynałów, pod przywództwem kardynała Aymery de la Châtre, kanclerza Świętego Kościoła Rzymskiego, wybrała w klasztorze SS. Andrea e Gregorio al Celio, kardynał Gregorio Papareschi, seniore, diakona S. Angelo w Pescheria, jako Innocenty II. Po śmierci Honoriusza II, gdy kardynałowie młodsi, skupieni wokół kanclerza America, dokonali pospiesznej elekcji Innocentego II, kardynałowie starsi 14 lutego 1130 roku wybrali Pietra Petriego Leonisa na nowego papieża, który przybrał imię Anakleta II. Został konsekrowany w patriarchalnej bazylice watykańskiej w dniu 23 lutego 1130 roku przez kardynała-seniora Pietra, biskupa Porto. 2 marca 1130 roku ekskomunikowany przez papieża Innocenty II. W niedługim czasie zdołał zapanować nad Rzymem. Po ucieczce Innocentego II do Francji, w Rzymie umocnił się Anaklet II. Chrześcijaństwo było podzielone, ponieważ nie było wiadomo, kto jest prawowitym papieżem. Dekret o wyborze papieża z 1095 roku nie zdołał nabrać mocy obowiązującej. Większość wybrała Anakleta w zwyczajowy sposób, mniejszość zaś Innocentego całkowicie nieformalnie. O uznanie wyboru zabiegali jednak obaj: Bernard z Clairvaux opowiedział się po stronie Innocentego, zaś niemiecki król Lotar III za Anakletem. Dlatego w niektórych spisach papieży Anaklet figuruje jako antypapież, w innych zaś jako papież prawowity. Innocenty II zbiegł do Francji. Za obietnicę korony cesarskiej Anaklet II uzyskał wsparcie króla sycylijskiego Rogera II. Wprawdzie w czerwcu 1133 roku Innocenty II przybył później do Rzymu z Lotarem III, aby koronować go na cesarza, ale zaraz wyjechał do Pizy, więc Anaklet II mógł nadal sprawować władzę w mieście. Jego śmierć zakończyła schizmę, a kolejny antypapież, Wiktor IV, już po dwóch miesiącach podporządkował się papieżowi Innocentemu II. Pochowany w patriarchalnej bazyliki na Lateranie, Rzym lub Benevento.USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)
Bogdan Pietrzyk