Święty Benedykt II (urodzony w Rzymie, około 635 roku, zmarł w Rzymie, 8 maja 685 roku) herb

Syn Savellina z Rzymu.

Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 26 czerwca 683 roku do 8 maja 685 rou.

Był prezbiterem, kiedy po śmierci Leona II wybrano go na papieża, a potem przez bli­sko rok (26 czerwca 684 roku) oczekiwał na zatwierdzenie cesarza, niezbędne do konsekracji. Według Liber pontificalis był papieżem łagodnym, pokornym i szczerze miłującym ludzi ubogich.

Dążył do przywrócenia na sto­licę biskupią w Yorku Wilfrida. Zaaprobował postanowienia Soboru Konstantynopolitańskiego III przeciw monoteletom. Na jego prośbę cesarz zgodził się, aby przyszłych papieży zatwierdzał egzarcha ra­weński. Benedyktowi II udało się doprowadzić do zatwierdzenia przez biskupów hiszpańskich, wi­zygockich - na XIV synodzie to­ledańskim - dekretu przeciw mo­noteletom. Przywrócił również pra­wo azylu w kościołach, a także od­restaurował oraz wyposażył wiele świątyń.

Zmarł w Rzymie, a po­chowano go w Bazylice św. Piotra.

Wspomnienie liturgiczne jest data jego śmierci - 8 maja


Żródła:

"Leksykon papieży" - Rudolf Fischer-Wollpert, przekład: Bernard Białecki

"Poczet papieży" - Michał Gryczyński

"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski.


Benedictus II w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)

Bogdan Pietrzyk