Święty Fabian (urodzony około 200 roku, zmarł w Rzymie, 20 stycznia 250 roku)

Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 10 stycznia 236 roku do 20 stycznia 250 roku.

Pochodził z rodu "gens Favia" z Rzymu.

Euzebiusz relacjonuje, jak to chrześcijanie, zgromadzeni w Rzymie by wybrać nowego biskupa Rzymu, widzieli gołębicę jaśniejącą nad głową Fabiana, obcego w mieście, który właśnie w ten sposób został wyznaczony do tej godności. Od razu został ogłoszony biskupem, chociaż wśród zebranych było wielu znanych kandydatów na papieża.

Św. Fabian zginął śmiercią męczeńską podczas prześladowań za panowania cesarza Trajana Decjusza, miało to miejsce 20 stycznia 250 roku, a pochowany został w katakumbach świętego Kaliksta, gdzie w roku 1854 archeolog De Rossi znalazł jego pomnik, a w 1915 roku odkryto jego sarkofag w bazylice św. Sebastiana, na którym znajdował się napis z X wieku.

Wg "Liber Pontificalis" podzielił rozrastającą Rzym na diakonie i ustanowił 7 subdiakonów, którym nakazał spisywać czyny męczenników i dane o nich. Zadbał także o porządki na cmentarzach kościelnych i wprowadził do nich zarządców. Zwołał synod biskupów, na którym uchwalono potrzebne dekrety.

Pontyfikat św. Fabiana był bardzo ważny w historii młodego Kościoła. Był doceniany przez Cypriana, biskupa Kartaginy.

Podczas jego pontyfikatu, na skutek prześladowań ze strony Decjusza, rozpoczęła się wielka emigracja z Rzymu, dając początek pustelniczemu życiu.

Święty Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej. Liturgiczny dzień jego pamięci obchodzony jest 20 stycznia, w dniu jego śmierci.


Żródła:

"Leksykon papieży" - Rudolf Fischer-Wollpert, przekład: Bernard Białecki

"Poczet papieży" - Michał Gryczyński

"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski


Fabianus I w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)

Bogdan Pietrzyk