
Gelazy II
Giovanni Caetani (Coniulo) (urodzony w Geacie, około 1058 roku, zmarł w Cluny, Francja, z 28 na 29 stycznia 1119 roku) herb Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 24 stycznia 1118 roku do 28/29 stycznia 1119 roku. Pontyfikat tego sędziwego papieża był burzliwy. Wcześniej, jako papieski kancelista, zmienił styl pracy kancelarii, zwiększając liczbę zatrudnionych osób i wprowadzając zmiany w stylu oraz datowaniu dokumentów papieskich. Urodził się w Gaecie, kształcił się w klasztorze na Monte Cassino, gdzie przywdział habit. Urban II mianował go kardynałem-diakonem, a potem kanclerzem. Po śmierci poprzednika, Paschalisa II nowy papież, człowiek w podeszłym wieku, z obawy przed naciskiem cesarza niemieckiego wybrany został potajemnie. Po wyborze na papieża 24 stycznia 1118 roku został - za namową cesarza - zaatakowany razem z kardynałami przez przywódcę patrycjuszowskiej rodziny, Censiusa II Frangipaniego. Uwięziony, ale dzięki żądaniom rzymian i prefekta miasta odzyskał wolność i został intronizowany. Na wieść, że Henryk V wyruszył do Rzymu, razem z kardynałami 1 marca 1118 roku uciekł do rodzinnej Gaety, gdzie 10 marca otrzymał święcenia kapłańskie i został konsekrowany na papieża. Kiedy cesarz zażądał uznania przywileju królewskiego w sporze o inwestyturę, Gelazy II oświadczył, że chce w tej sprawie zwołać synod. Rozgniewany Henryk V 8 marca 1118 roku mianował wtedy papieżem arcybiskupa Bragi Maurice'a - Grzegorza VIII. Kiedy Henryk opuścił Rzym, papież znowu powrócił do miasta. Uprzednio rzucił klątwę na cesarza i antypapieża. Kilka dni po powrocie do Rzymu został podczas mszy św. napadnięty przez przedstawicieli jednego z rzymskich rodów arystokratycznych; udało mu się jednak zbiec i przez Pizę, gdzie poświęcił katedrę, udał się do Francji. Zbiegł przez Pizę, Genuę i Lyon do Vienne, gdzie w styczniu 1119 roku zwołał synod. Schorowany, wycofał się do Cluny. Tam wkrótce zmarł i został pochowany. Jego grób zniszczono podczas rewolucji francuskiej.USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)
Bogdan Pietrzyk