Klemens XV
Michel Auguste Marie Collin (urodzony w Béchy, w Lotaryngii, 15 września 1905 roku, zmarł w Stanach Zjednoczonych, 23 czerwca 1974 roku) herb Antypapież w Clemery (Lotaryngia, Francja) w klasztorze Santa Maria Coredentora od 9 czerwca 1963 roku do 23 czerwca 1974 roku. Michaela Collina, francuski księdz, który przewodził od 1939 roku wspólnocie Apostołów Nieskończonej Miłości (Apôtres de l'amour infini). Urodził się w 1905 roku w Béchy we francuskiej Lotaryngii. Studiował w seminarium duchownym w Metz i na Wydziale Teologicznym w Lille. Od najmłodszych lat Collin twierdził, że często otrzymuje prywatne objawienia od Chrystusa i Dziewicy. Ich orędzia zapowiadały niezwykłą karierę kościelną: od księdza przez biskupa do papieża. Twierdził również, że urodził się ze stygmatami. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1935 roku, a piętnaście lat później stwierdził, że sam Chrystus powołał go na najwyższy urząd kościelny i 7 października 1950 roku ogłosił się papieżem - Klemensem XV. Miał już wtedy pokaźne grono zwolenników. Taką samowolką nie pozostawił Piusowi XII większego wyboru, który jeszcze tego samego roku ekskomunikował go. Prawowity papież wykluczył go ze wspólnoty Kościoła i w 1951 roku obłożył ekskomuniką (użył przy tym określenia vitandus, czyli człowieka, którego należy unikać). Katolicki kapłan z Lotaryngii, który przez wizje końca świata i "przyjścia" Wielkiego Monarch, otrzymał w 1950 roku nadzwyczajne znaki, w którym Bóg nadał mu władzę równą papieżowi. W wyniku tych wizji i uporu, zostaje wykluczony ze stanu duchownego do stanu świeckiego. W 1960 roku biskup Nancy ekskomunikuje Collina i nakłada na niego interdykt. Po śmierci papieża Jana XXIII w 1963 roku, Collin zostaje konsekrowany przez swoich wyznawców na papieża, których zgromadził w swoim domu w Clémery, przyjmując imię Klemensa XV. 23 października 1966 roku zostaje konsekrowany na papieża z rąk biskupa Cyprien damge de Lannoy, który w 1972 roku zostaje nuncjuszem apostolskim w Niemczech. Ruch o nazwie "Odnowiony Kościół Chrystusa" rozprzestrzenia się i do śmierci Collina w 1974 roku, ma kolegium apostolskie, składające się: z czterech francuskich kardynałów, pięciu Włochów, pięciu Niemców, dwóch holenderskich, jeden szwajcarski, jeden z amerykańskich i kanadyjskiego. Pierwszy "papież" Klemens XV, zapewnił, że od 1950 roku wspierał Piusa XII i nadal wspierał Jana XXII za jego pontyfikatu. Dla niego zarówno Pius, jak i Jan byli prawdziwymi papieżami, chociaż wrogowie Kurii przeszkadzali im w swobodnym działaniu. Krótko mówiąc, potrzebowali pomocy papieża Klemensa. Najpierw po wyborze Pawła VI w 1963 roku Klemens twierdził, że jest jedynym prawdziwym papieżem, przenosząc Stolicę Apostolską do Clémery, małego francuskiego miasteczka, w którym mieszkał. Pod koniec lat sześćdziesiątych i na początku siedemdziesiątych apostołowie zostali podzieleni na kilka grup, a kanadyjski kardynał oświadczył, że został przez Boga wybrany na miejsce założyciela i przyjął imię (Jan) Grzegorz XVII. Pojawiło się kilka innych grup odłamów, a po śmierci Klemensa w 1974 roku co najmniej dwóch innych mężczyzn twierdziło, że jest jego papieskim następcą. Klemens XV ogłosił się "papieżem" jeszcze za kadencji papieża Piusa XII. Klemens XV usankcjonował m.in. kapłaństwo kobiet oraz wprowadził do liturgii języki narodowe. Założył schizmatycki Kościół. Po śmierci papieża Jana XXIII rezydował w Clémery we Francji, później przeniósł się do Saint Jovite (Quebec, Kanada). Doktryna Collin'a, w ostatnich latach jego życia, stawał się coraz bardziej oryginalne, z odniesieniem do istoty pozaziemskie i kultu Matki Bożej doprowadziło do rzeczywistego Mariolatry. Po 1974 roku "Odnowiony Kościół Chrystusa" został podzielony na różne frakcje, będące w konflikcie ze sobą: najliczniejszą grupą są Kanadyjczycy, którzy w 1968 roku już oderwali się od Collin'a. Frakcja włoskich zwolenników, jako Kościół Magnificat, znany również jako Gloria Kościoła lub Kościół Apostołów Infinite Love, pozostała lojalna wobec duchowego przywódcy. Odnowiony Kościół przeżył śmierć założyciela w 1974 roku. Jednak jeszcze przed śmiercią papieża grupa podzieliła się na różne gałęzie. Najliczniejszą grupą dysydentów byli Kanadyjscy Apostołowie Nieskończonej Miłości, prowadzeni przez Gastona Tremblaya, wyznający religię zwaną Jean-Gregoire de la Trinité, który zerwał z Clementem w 1968 roku. W tym czasie kanadyjski kardynał oświadczył, że zastąpił Clementa i został papieżem pod imieniem Jan-Grzegorz XVII. Niemniej jednak w październiku 1969 roku Klemens XV mianował kardynała Cypriena Damgé de Lannoy na swojego papieskiego następcę, a decyzja dała początek nowym grupom odłamowym, w tym francuskiej grupie, która podążała za stygmatyzowanym Robertem Fontaine'em i niezależną wspólnotą w Cicero w stanie Illinois, na czele Biskup John Higgins..USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)
Bogdan Pietrzyk
19-07-2023
27-03-2021