Konstantyn I (urodzony w Syrii, około 665 roku, zmarł w Rzymie, 9 kwietnia 715 roku)

Syn Jana z Syrii.

Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 25 marca 708 roku do 9 kwietnia 715 roku.

Jako diakon był jednym z przedstawicieli Agato­na na Soborze Konstantynopolitańskim III. Po śmierci Syzyniusza został wybrany na papieża.

Zatarg między Wschodem a Zachodem o cześć obra­zów zakończył ostatecznie okres supremacji cesarzy bizantyjskich nad papiestwem. Konstantyn I był ostatnim papieżem, który odbył podróż na Wschód; następny biskup Rzymu uda się do Konstantynopola dopiero w 1967 roku - będzie to papież Paweł VI.

Justynian II dążył do poprawy stosunków z papiestwem, zaprosił więc Konstantyna I na rozmowy do Konstantynopola. Okazały orszak papieski był tam owacyjnie witany, a w Nikomedii doszło do dysputy nad uchwałami synodu trullań­skiego II. Podczas rozmów na py­tania cesarza odpowiadał diakon papieża Konstantyna I - przyszły papież Grzegorz II - wyjaśniając, które kanony budzą zastrzeżenia Rzy­mu. Po zaaprobowaniu przez pa­pieża tych kanonów cesarz ucało­wał mu stopy, otrzymał od niego przebaczenie i Komunię św., a po­tem wydał dekret potwierdzający przywileje Kościoła rzymskiego i jego jurysdykcję nad Rawenną. Mimo że w tym czasie nowy eg­zarcha Jan Rizocopus doprowadził do skazania na śmierć arcybiskupa Feliksa i kilku najważniejszych urzędników papieskich, a ekspedy­cja karna złupiła miasto, Konstan­tyn I nie przerwał pertraktacji.

Wynegocjowane z trudem po­rozumienie zostało wkrótce ze­rwane. Dwa tygodnie po powrocie papieża do Wiecznego Miasta Justynian II został zamordowany przez spiskowców, którym prze­wodził armeński oficer Bardanes. Ten fanatyczny wyznawca monoteletyzmu już jako cesarz Filipi­kos spalił publicznie dokumenty Soboru Kon­stantynopolitańskiego III i zerwał obraz przedsta­wiający obrady tego soboru, a papieżowi przesłał swój portret oraz tekst wyznania wiary o jednej woli w Chrystusie, żądając jego akceptacji. Kon­stantyn I stanowczo odmówił i nakazał usunąć imię oraz wizerunki cesarza z modlitw, aktów prawnych, a także z monet. Na Bazylice św. Pio­tra zawieszono wówczas obrazy upamiętniające sześć dotychczasowych soborów powszechnych.

Najazd Arabów, którzy po wcześniejszym zdobyciu Tyany w Kapadocji oraz Cylicji zbliżyli się aż do granic Konstantynopola, doprowadził do depozycji Filipikosa-Bardanesa, który następ­nie został oślepiony. Na tronie cesarskim zasiadł Anastazjusz II, który wkrótce odwołał monotele­tystyczne dekrety poprzednika, a obraz przedsta­wiający obrady Soboru Konstantynopolitańskie­go III powrócił na swoje miejsce. Nowy cesarz zapewnił papieża o swej wierności oraz respek­towaniu soborowych uchwal.

Konstantyn I zmarł w Rzymie, a pochowano go w Bazylice św. Piotra.


Żródła:

"Poczet papieży" - Michał Gryczyński

"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski.


Constantinus I w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)

Bogdan Pietrzyk