Konstantyn I (urodzony w Syrii, około 665 roku, zmarł w Rzymie, 9 kwietnia 715 roku)
Syn Jana z Syrii.
Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 25 marca 708 roku do 9 kwietnia 715 roku.
Jako diakon był jednym z przedstawicieli Agatona na Soborze Konstantynopolitańskim III. Po śmierci Syzyniusza został wybrany na papieża.
Zatarg między Wschodem a Zachodem o cześć obrazów zakończył ostatecznie okres supremacji cesarzy bizantyjskich nad papiestwem. Konstantyn I był ostatnim papieżem, który odbył podróż na Wschód; następny biskup Rzymu uda się do Konstantynopola dopiero w 1967 roku - będzie to papież Paweł VI.
Justynian II dążył do poprawy stosunków z papiestwem, zaprosił więc Konstantyna I na rozmowy do Konstantynopola. Okazały orszak papieski był tam owacyjnie witany, a w Nikomedii doszło do dysputy nad uchwałami synodu trullańskiego II. Podczas rozmów na pytania cesarza odpowiadał diakon papieża Konstantyna I - przyszły papież Grzegorz II - wyjaśniając, które kanony budzą zastrzeżenia Rzymu. Po zaaprobowaniu przez papieża tych kanonów cesarz ucałował mu stopy, otrzymał od niego przebaczenie i Komunię św., a potem wydał dekret potwierdzający przywileje Kościoła rzymskiego i jego jurysdykcję nad Rawenną. Mimo że w tym czasie nowy egzarcha Jan Rizocopus doprowadził do skazania na śmierć arcybiskupa Feliksa i kilku najważniejszych urzędników papieskich, a ekspedycja karna złupiła miasto, Konstantyn I nie przerwał pertraktacji.
Wynegocjowane z trudem porozumienie zostało wkrótce zerwane. Dwa tygodnie po powrocie papieża do Wiecznego Miasta Justynian II został zamordowany przez spiskowców, którym przewodził armeński oficer Bardanes. Ten fanatyczny wyznawca monoteletyzmu już jako cesarz Filipikos spalił publicznie dokumenty Soboru Konstantynopolitańskiego III i zerwał obraz przedstawiający obrady tego soboru, a papieżowi przesłał swój portret oraz tekst wyznania wiary o jednej woli w Chrystusie, żądając jego akceptacji. Konstantyn I stanowczo odmówił i nakazał usunąć imię oraz wizerunki cesarza z modlitw, aktów prawnych, a także z monet. Na Bazylice św. Piotra zawieszono wówczas obrazy upamiętniające sześć dotychczasowych soborów powszechnych.
Najazd Arabów, którzy po wcześniejszym zdobyciu Tyany w Kapadocji oraz Cylicji zbliżyli się aż do granic Konstantynopola, doprowadził do depozycji Filipikosa-Bardanesa, który następnie został oślepiony. Na tronie cesarskim zasiadł Anastazjusz II, który wkrótce odwołał monoteletystyczne dekrety poprzednika, a obraz przedstawiający obrady Soboru Konstantynopolitańskiego III powrócił na swoje miejsce. Nowy cesarz zapewnił papieża o swej wierności oraz respektowaniu soborowych uchwal.
Konstantyn I zmarł w Rzymie, a pochowano go w Bazylice św. Piotra.
Żródła:
"Poczet papieży" - Michał Gryczyński
"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski.
Constantinus I w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)
Bogdan Pietrzyk