Święty Marceli I (zmarł w Rzymie 16 stycznia 309 roku)

Syn Benedykta, Rzymianina.

Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata zapewne od 27 maja 306 roku do 16 stycznia 309 roku.

Według niektórych historyków należy go utożsamić z papieżem Marcelinem.

Urodził się w Rzymie.

Zaburzenia wywołane prześladowaniem chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana sprawiły, że sediswakancja po śmierci Marcelina trwała niemal cztery lata. W maju 308 roku wybrany został Marceli I.

Źródła historyczne są tak skąpe, że trudno powiedzieć coś pewnego bądź o osobie, bądź o działalności tego papieża.

Zajmował się głównie reorganizacją kościoła, był autorem systemu opieki nad cmentarzami. Podzielił kościół rzymski na 25 parafii, którymi rządzili prezbiterzy. Według "Liber Pontificalis" w 309 roku został on jednak wygnany przez cesarza Maksencjusza, gdyż papież nakładał bardzo surowe pokuty na apostatów pragnących powrócić do Kościoła i powodowało to niepokoje. W tym samym roku następca świętego Piotra zmarł, a jego miejsce zajął Euzebiusz.

Legenda w "Passio Marceli" podaje, że cesarz zamienił kościół papieża w stajnie poczty cesarskiej, a Marceli był tam stajennym.

Zmarł na wygnaniu. Jego szczątki doczesne sprowadzono do Rzymu i pochowano w Katakumbach S. Priscilla przy Via Salaria.

Liturgicznym dniem pamięci tego papieża jest 16 stycznia.


Żródła:

"Poczet papieży" - Michał Gryczyński

"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski.


USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)

Bogdan Pietrzyk