Święty Soter (zmarł w Rzymie w 175 roku)

Syn Konkordiusza z Kampanii.

Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 166 roku do 175 roku.

Zwany również Papieżem Miłości.

Urodził się w Kampanii.

Rządził Kościołem podczas prześladowania chrześcijan za cesarza rzymskiego Marka Aureliusza. Miał wydać wiele rozporządzeń dotyczących kultu i dyscypliny kościelnej.

W czasie jego pontyfikatu odżyły dyskusje pomiędzy Wschodem a Zachodem o datę świętowania Wielkanocy, które doprowadziły do ustanopwienia przez Rzym dorocznych obchodów. Do tej pory w Azji Mniejszej data obchodzenia Zmartwychwstania Pańskiego była zbliżona z datą żydowskiej Paschy, czyli 14 dniem miesiąca Nisan, bez względu na dzień tygodnia. Rzym zaś święcił Wielkanoc w niedzielę po 14 Nisan.

Papież Soter miał wydać zakaz dotykania obrusów i okadzania ołtarza przez mnichów, którzy nie mają święceń kapłańskich. Pomimo że Kościół rzymski działał wtedy w katakumbach, papież wystosował do Kościoła w Koryncie list z darami, w którym wykazał troskę Rzymu o inne Kościoły.

Dzięki zapiskom Euzebiusza z Cezarei znane są podziękowania Dionizego biskupa Koryntu, który zapeewniał Sotera, że jego list będzie odczytany w Kościele korynckim podczas nabożeństw.

Zmarł w Rzymie, ale nie wiadomo, gdzie został pochowany.

Jego wspomnienie liturgiczne przypada 22 kwietnia. W 1969 roku świeto ku czci papieża zostało zniesione.


Żródła:

"Poczet papieży" - Michał Gryczyński

"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski.


USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)

Bogdan Pietrzyk