Teodor I (urodzony w Jerozolimie, około 610 roku, zmarł 14 maja 649 roku)
Syn Teodora, biskupa Jerozolimy.
Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 24 listopada 642 roku do 14 maja 649 roku.
Przyszedł na świat w Jerozolimie jako syn biskupa, a do Wiecznego Miasta przybył jako uciekinier przed najazdem Arabów. Wybrany na papieża 24 listopada 642 roku, zaangażował się w zwalczanie edyktu cesarskiego Wyjaśnienie natury (Ekthesis pisteos), który potępił. Zażądał także kanonicznej depozycji Pyrrusa I, patriarchy Konstantynopola, który zbiegł do zbuntowanego egzarchy Kartaginy i nadal głosił monoteletyzm. Herezja została potępiona na synodach północnoafrykańskich, zwołanych w 646 roku przez Maksyma "Wyznawcę", i wkrótce Pyrrus I powrócił do jedności z Kościołem. Po pewnym czasie wrócił jednak do monoteletyzmu, a wtedy papież ekskomunikował go, podobnie jak jego następcę Pawła II.
Po utracie przez Bizancjum Egiptu i Syrii prowincji monofizyckich - Konstans II szukał dróg załagodzenia sporów doktrynalnych w prowincjach zachodnich. Z jego rozkazu w przedsionku świątyni Hagia Sophia zamieniono w 647 roku kontrowersyjny edykt Ekthesis pisteos na edykt Typos, którego autorem był patriarcha Paweł II. Cesarz zakazał jakichkolwiek dysput na temat woli i działań w osobie Chrystusa. Typos nie zadowoli jednak żadnej ze stron sporu, a papież zmarł, być może otruty, zanim zdążył wyrazić swoje stanowisko.
Wobec zagrożenia monoteletyckiego w walce o czystość wiary papież ekskomunikował patriarchów konstantynopolitańskich Pyrrusa I i Pawła II, podpisując dekret przy grobie apostołów konsekrowanym winem.
Pochowano go w Bazylice św. Piotra.
Żródła:
"Poczet papieży" - Michał Gryczyński
"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski.
Theodorus I w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24 poz. 83 z późn. zmianami)
Bogdan Pietrzyk