Święty Eleuteriusz (zmarł w Rzymie zapewne w 189 roku)

Syn Abundiusza, Greka.

Papież, Biskup Rzymu, Wikariusz Jezusa Chrystusa, Następca i Książe Apostolski, Najwyższy Biskup Kościoła, Patriarcha Świata od 175 roku do zapewne 189 roku.

Urodził się w Nikopolis w Epirze.

Za pontyfikatu papieża Aniceta został diakon Kościoła rzymskiego.

Na jego pontyfikat przypadł rozwój montanizmu - ruchu profetycznego, zapoczątkowanego w Azji Mniejszej. Zniósł pewne obyczaje spożywania żydowskich potraw - odrzucił pogląd, że niektóre pokarmy są nieczyste.

"Liber Pontificalis" twierdzi, że korespondował z brytyjskim królem, Lucjuszem, który pragnął się nawrócić. Historycy jednak w to wątpią, gdyż jest zbyt mało dowodów na potwierdzenie słów Eleuteriusza. Prawdopodobnie podczas przepisywania ksiąg pomylono Britio (Edessa) z Brytanią. Król Edessy Abgar IX o imieniu Lucjusz przyjął wiarę chrześcijańską, a w Edessie było wielu misjonarzy i katechetów.

Prawdopodobnie zginął śmiercią męczeńską.

Jego wspomnienie przypada na 26 maja. W 1969 roku został ogłoszony Świętym.


Żródła:

"Leksykon papieży" - Rudolf Fischer-Wollpert, przekład: Bernard Białecki

"Poczet papieży" - Michał Gryczyński

"Poczet papieży" - Jan Wierusz Kowalski